ဘ၀င္ခ်သည့္ စကားမ်ား (၁) - ရဲထြဋ္

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ေျပာခြင့္ရလည္းျဖစ္၊ ျပန္ၾကားေရး ဒု ၀န္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္က သူ႔ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္ႏွာမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းက တခ်ိန္က သူ တပ္မေတာ္မွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္က အေၾကာင္းေတြကို အေျခခံၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ၿပီး ေဆာင္းပါးေလး တပုဒ္ကို ေရးျပလာပါတယ္။ 

ဘ၀င္ခ်သည့္ စကားမ်ား (၁)

စာစုေခါင္းစဥ္ကို ဘ၀င္ခ် သည့္ စကားမ်ား လို႕ေပးထားေတာ့ ဘ၀င္က် ကို စာမွားရိုက္သည္ဟု ထင္ေကာင္း ထင္ႏုိင္ပါသည္။ မဟုတ္ပါ။ ဘ၀င္က် သည္ဆိုတာက မိမိစိတ္ ကို ႏွစ္သက္ေစသည့္ စကားျဖစ္၏။ 

 

ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုသည့္ ဘ၀င္ခ်သည့္စကားမ်ားဆိုတာက ဘ၀င္ျမင့္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနသည့္၊ ကိုယ့္ဟာ ကိုယ္ေတာ့ ဟုတ္လွျပီထင္ေနသည့္ ကၽြန္ေတာ့္ ကို အေျခအေနမွန္သိေအာင္၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ေအာင္ လံႈ႕ေဆာ္ေပးသည့္စကားေတြ ျဖစ္သည္။

တပ္မေတာ္တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္က ကရင္တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ အမ်ားဆံုးထိေတြ႕ခဲ့ရသည္။ ရိုးသား ပြင့္လင္းျပီး ေဟာေဟာဒိုင္းဒိုင္းေျပာတတ္သည့္ ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားထံက ဘ၀င္ခ်သည့္ စကားေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားၾကားခဲ့ရသည္။ ထို႕အတူ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဟာေဟာဒိုင္းဒုိင္းေျပာတတ္သည့္ အထက္ အရာရိွၾကီးမ်ားလက္ေအာက္တြင္ အမႈထမ္းေဆာင္ ခဲ့ရသည့္အခါ ဘ၀င္ခ်ေပးသည့္ မွတ္ခ်က္ေတြၾကားနာ မွတ္သားခဲ့ရသည္။

ဘာေၾကာင့္ရယ္ေတာ့မသိ၊ အခုတေလာ ထိုစကားေတြကို မၾကာမၾကာျပန္စဥ္းစားေနမိသည္။

ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္

စစ္တကၠသိုလ္က ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ အေဖက နာရီေကာင္းေကာင္း တစ္လံုးနဲ႕ ဆိုနီေရဒီယိုတစ္လံုး လက္ေဆာင္ ေပးသည္။ နာရီက အခ်ိန္ တိတိက်က်အလုပ္လုပ္တတ္ဖုိ႕၊ ေရဒီယိုက ကမာၻ႕အေရး၊ နုိင္ငံ့အေရးသိဖို႕။ ထိုေရဒီယိုသည့္ သတင္းစာမေရာက္၊ စာအုပ္မေရာက္သည့္ ေရွ႕တန္းတြင္ ကမာၻၾကီးနဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာအဆက္အသြယ္ျဖစ္၏။ 

 

ထိုေရဒီယိုနဲ႕ ပင္ ဘီဘီစီ၊ ဗီြအိုေအ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာေတြ၊ အဂၤလိပ္ပိုင္းအစီအစဥ္ေတြကို နားေထာင္ရင္း အဂၤလိပ္စာ တုိးတက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရသည္။

တစ္ေန႕ေတာ့ ရြာတစ္ရြာမွာ ကၽြန္ေတာ့္တပ္စုစခန္းခ်သည္။ နယ္ေျမကလည္း သိတ္ဆိုးတဲ့ေနရာ မဟုတ္ေတာ့ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္းရက္အေတာ္ၾကာအဲဒီရြာေလးမွာပဲေနျဖစ္သည္။ 

ထံုးစံအတုိင္း မနက္ေျခာက္နာရီထဲက ေရဒီယိုကို ကလိလိုက္တာ ည ၉နာရီေလာက္အထိ တကြီကြီ တတီြတီြနဲ႕ မျပီးေတာ့။တပ္စိတ္ေတြေတာင္ သြားမစစ္ျဖစ္။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလို လုပ္ ေနတာကို ကၽြန္ေတာ့္ တပ္စုရံုးစတည္းခ်သည့္ အိမ္က အမိုးၾကီး( အေမၾကီး) က ထိုင္ၾကည့္ေလ့ရိွသည္။ 

ႏွစ္ရက္ သံုးရက္ ေနေတာ့ မ်က္စိေနာက္လာပံုရသည့္ အမိုးက ဖိုးခြား နင္ အဲဒါနဲ႕ တစ္ေနကုန္ ဘာလုပ္ေန တာလဲဟု ေမးသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း အမိုးကို ေရဒီယိုအသံုး၀င္ပံု၊ ကမာၻၾကီးရဲ့သတင္းေတြကိုသိရပံု တစ္နံတစ္လ်ားရွင္းျပလုိက္သည္။

အနီးဆံုး ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕ေတာင္ တစ္ႏွစ္ေနလို႕ တစ္ေခါက္ မေရာက္သည့္ အမိုးကေတာ့ စိတ္၀င္စား ပံုမေပၚ၊ အဲဒါသိေတာ့ နင္ ဘာျဖစ္လဲလို႕ ျပန္ေမးသည္။ဘယ္ရမလဲ။ အမိုးရဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗိုလ္ၾကီးဆို တာ ႏုိင္ငံတကာ အေၾကာင္းသိရတယ္၊ ဒါ အေရးၾကီးတယ္ဆိုျပီး ျပန္ေခ်ပလိုက္သည္။ 

အမိုးကေတာ့ ဘာမွ ထပ္မေျပာ၊ အပိုေတြပဲဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ထထြက္သြား သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံ တကာနဲ႕ ကိုင္ေပါက္လိုက္ရတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ေတာ့ အေတာ္ သေဘာက် သြား သည္။ ေရဒီယိုသံ တစ္ကြီကြီနဲ႕ ဆက္ေပ်ာ္ေမြ႕ေနမိသည္။

ေနာက္တစ္ရက္ မနက္ေစာေစာ ထံုးစံအတုိင္း အိပ္ယာထဲေခြရင္ ေရဒီယိုနဲ႕ ျငိမ့္ေနသည္။ မနက္အေစာၾကီးထျပီး ရြာထဲ ဆင္းသြားသည့္ အမိုးက ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒုိင္းနဲ႕ အိမ္ေပၚတက္လာျပီး ဖိုးခြား နင္ဒါၾကီးနဲ႕ပဲ တဂ်စ္ဂ်စ္လုပ္မေနနဲ႕၊ ရြာထဲမွာ ဘာျဖစ္ေနလဲ နင္သိလား။ 

ညက နင့္ေကာင္ေတြ ၾကက္ေတြခိုးစားလို႕ သူၾကီးအိမ္မွာလာတုိင္ေနတယ္။ နင့္အလုပ္နင္လုပ္ ဦး ဟု ဆိုသည္။ ဒီေတာ့မွ ကပ်ာကယာေျပးဆင္းျပီး တပည့္ေက်ာ္မ်ား၏ ၾကက္ခိုးမႈၾကီးကို သြားေရာက္ေျဖရွင္း ခဲ့ရသည္။ 

တပ္စိတ္ ေတြနဲ႕ အဆက္ျပတ္ျပီး အိမ္ထဲေအာင္းေနမိသည့္ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း အျပစ္တင္မိ သည္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ။ ဒီထက္ဆိုးတဲ့ အမႈေတြမ်ားလုပ္ခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး သတိလစ္ဟင္းေနခ်ိန္တြင္ ရန္သူကမ်ား အလစ္ ၀င္တုိက္ ခဲ့ရင္ ခက္ရခ်ည္ရဲ့။ 

ေနာက္ေန႕ေတြမွာေတာ့ မနက္တစ္ၾကိမ္၊ ညေနတစ္ၾကိမ္ တပ္စိတ္ေတြကို လွည့္လည္ စစ္ေဆး ရေပျပီ။ ႏုိင္ငံတကာသတင္းထက္ ရပ္ရြာသတင္း၊ နယ္ေျမသတင္းကို ပိုနားစြင့္ရေတာ့သည္။ အမိုးကိုလည္း ႏုိင္ငံတကာနဲ႕ ကိုင္ မေပါက္ရဲေတာ့။

ေနာင္ေတာ့ စာအုပ္တစ္ခုမွာ လူတိုင္းတြင္ စိတ္၀င္စားသင့္သည့္ကိစၥမ်ား ( Area of Interest ) ႏွင့္ ကိုယ္ဖိ ရင္ဖိ လုပ္ရမည့္ကိစၥမ်ား ( Area of Concern) ဆိုတာရိွေၾကာင္း၊ ၾကီးပြားတိုးတက္သူတုိင္းသည္ Area of Concern ကို ပိုမို အာရံုစိုက္လုပ္ကိုင္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ Area of Interest တြင္လိုသည္ထက္ပိုျပီး အခ်ိန္မေပးသင့္ေၾကာင္း ဖတ္ရသည္။ ဒီေတာ့မွ အမိုးေျပာတဲ့ နင့္အလုပ္နင္လုပ္ဆိုတာ ဒါပါလား လို႕ ျပန္သတိရမိသည္။

ဘယ္သူမွ မလာနဲ႕

တပ္ခြဲမွဴးဘ၀မွာျဖစ္သည္။တနသာၤရီတုိင္း ထား၀ယ္ေဒသက ကရင္ေက်းရြာတစ္ရြာကိုအေျခခံျပီး နယ္ေျမစိုးမိုးေရးလုပ္ရ သည္။ တစ္ခ်ိန္တံုးက ဒီေနရာက ႏွစ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္းတို႕ အားျပိဳင္ ရာေဒသျဖစ္သည္။ 

အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္း တစ္ရင္းလံုး၀င္ထုိင္ျပီး ျဖန္႕ခြဲကာ တစ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္းမ၀င္ႏုိင္ေအာင္၊ မိမိအမာခံေဒသျဖစ္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ သည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ဒီရြာေလးကို အေျချပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္တပ္ခြဲအတြက္သတ္မွတ္ထားေသာ နယ္ေျမအတြင္း တုိက္ကင္းေတြ၊ ကင္းပုန္းေတြနဲ႕ တစ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္း၀င္မလာႏုိင္ေအာင္ စိုးမိုးထားရသည္။ ရြာေတြမွာ အခါအခြင့္သင့္သလုိ ေဟာေျပာ စည္းရံုးရသည္။ 

အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ရြာသူရြာသားေတြနဲ႕ လည္း ခင္မင္ရင္းႏီွးလာသည္။ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေန သည့္ အိမ္က ဖထီးၾကီးနဲ႕ စကားလက္ဆံုေျပာျဖစ္သည္။ ေျပာရင္းနဲ႕ ဒီေဒသမွာျဖစ္ေနသည့္ တုိက္ပြဲေတြ အေၾကာင္း ေရာက္သြားသည္။ 

 

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၾကံဳတံုးစည္းရံုးလိုက္ဦးမွ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ဖထီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီမွာအခုလို လာေန တာမေကာင္းဘူးလား၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရိွေတာ့ ဖထီးတို႕ ဆက္ေၾကးေတြပါေတြ မေပးရေတာ့ဘူး မဟုတ္လား လို႕ အစခ်ီရင္း စည္းရံုးေရးဆင္းလိုက္သည္။

ကၽြန္ေတာ့္စကားဆံုးေတာ့ ဖထီးက ေခါင္းကို တြင္တြင္ခါရင္ မေကာင္းဘူးဟု ဆိုေလေတာ့သည္။ ခဲေလ သမွ် သဲေရက် ျဖစ္ ရေသာ ကၽြန္ေတာ္က ဘာလို႕ တံုး၊ ဖထီးရ။ 

ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဘာဒုကၡေပးမိလို႕တံုးဟု ျပန္ေမးရသည္။ ဖထီးၾကီးက မထူး ပါဘူး။ ဖိုးခြား ( ကၽြန္ေတာ္ တို႕ကို ဆိုလိုသည္။ ) လာလည္း ေခ်ာတေပ့( ၾကက္တစ္ေကာင္)ပဲ။ ေမာင္ေက်ာ္ ( တစ္ဖက္ က လူေတြကို ဆိုလိုသည္။ ) ေခ်ာတေပ့ပဲ။ ဟုိေကာင္ေတြရိွရင္ နင္တို႕က လာပစ္၊ နင္တို႕ ရိွရင္ ဟိုေကာင္ေတြကလာပစ္။ ကုလားမင္း ( အဂၤလိပ္အစိုးရ) တံုးက ေခ်ာင္းဖ်ားသူၾကီးမွာပဲ နစ္လံုးျပဴးရိွတယ္။ အားလံုးေကာင္းေကာင္း

ေန ရတယ္။ နင္တို႕ ေခတ္က်မွ ေသနတ္ေတြမ်ားလိုက္တာ၊ ငါတို႕လည္း ေအးေအးမေနရဘူး။ ဘယ္သူမွ မလာတာေကာင္းတယ္ ဟု အားပါး တရေျပာခ်လိုက္သည္။

ဖထီးစကားဆံုးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ျပန္ေျပာစရာစကားမရိွေတာ့။ ဖထီးက သူနားလည္သလို သူေျပာ လိုက္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္စိဖြင့္ေပးလုိက္တာပဲျဖစ္ သည္။ 

 ေနာင္ေလ့လာဖန္မ်ားမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုတာ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ေအာက္မွာ ဘယ္သူကို မွ မေၾကာက္ ပဲေနႏုိင္ျခင္းတို႕၊ အေကာင္းဆံုး စည္းရံုးေရး ဆိုတာ လူထုကို ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး မျဖစ္ေစတဲ့ လုပ္ကိုင္ ပံုျဖစ္တယ္ ဆိုတာတို႕ ကိုနားလည္လာသည္။ 

အခုေတာ့ အဲဒီေဒသေတြမွာ ဖထီးလိုခ်င္သည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳးရေနသည္ကိုေတြ႕ရေတာ့ ဖထီးၾကီးကို သတိရမိျပန္သည္။

ဆက္ပါဦးမယ္

ရဲထြဋ္