Showing posts with label စာရြက္စာတမ္း. Show all posts
Showing posts with label စာရြက္စာတမ္း. Show all posts

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အစိုးရစာရင္းအင္းစနစ္ ဘယ္ေရာက္ေနသလဲ၊ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ၊ဘာလုပ္ၾကမလဲ

Monday, November 10, 2014 0 comments




 ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ႐ံုး၊ စီးပြားေရး အႀကံေပးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ေဒါက္တာ ဦးျမင့္ရဲ႕" ျမန္မာႏိုင္ငံ၏အစိုးရစာရင္းအင္းစနစ္ဘယ္ေရာက္ေနသလဲ၊ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ၊ဘာလုပ္ၾကမလဲ" ဆုိတဲ့  စာတမ္းကုိ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။


၁။ သမၼတၾကီးဦးသိန္းစိန္အစိုးရအဖြဲ႕သည္ဆယ္စုႏွစ္အတန္ၾကာတည္ရွိေနခဲ့ေသာအမ်ိဳးသားစီးပြားေရးဦးတည္ခ်က္ေလးရပ္ကိုေျပာင္းလဲျပဳျပင္လိုက္ၿပီးျဖစ္သည္။ယင္းသို႔ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုက္ေသာဦးတည္ခ်က္မ်ားထဲမွဦးတည္ခ်က္တစ္ရပ္တြင္”စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္စာရင္းအင္းစနစ္တို႕၏အရည္အေသြးကိုျမွင့္တင္ရန္” ဟုေဖၚျပ ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။ တိုင္းျပည္၏ စာရင္းအင္း စနစ္ပိုမို တုိးတက္ ေကာင္းမြန္ ေစေရးအတြက္ဦးစားေပးအာရုံစိုက္ရန္ရည္ရြယ္အေလးထားျခင္းမွာယခုေခတ္ကာလအတြက္အလြန္သင့္ေလ်ာ္ေသာစိတ္ကူးအၾကံအစည္ျဖစ္ပါသည္။စာရင္းအင္းစနစ္သည္တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္အဓိကက်လွေသာလက္နက္ကိရိယာျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္သင့္ျမတ္ဆီေလ်ာ္လွသည္ဟုဆိုရျခင္းျဖစ္ပါသည္။တိုင္းျပည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးမဟာဗ်ဴဟာမ်ားႏွင့္မူ၀ါဒေပၚလစီမ်ားခ်မွတ္စီမံျခင္း၊အေကာင္အထည္ေဖၚျခင္းႏွင့္ေစာင့္ၾကည့္အကဲျဖတ္ျခင္းမ်ားရာႏႈန္းျပည့္ထိေရာက္မႈရွိေစရန္အတြက္စာရင္းအင္းစနစ္မွာအလြန္အခရာက်လွေသာလက္နက္ကိရိယာျဖစ္ပါသည္။

၂။ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအဖြဲ႕စတင္ဖြဲ႕စည္းစဥ္ကတည္းကပင္မရည္မွန္းခ်က္မွာျမန္မာႏိုင္ငံအားေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေသာဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအျဖစ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
အတြက္မဟာဗ်ဴဟာမ်ားႏွင့္မူ၀ါဒေပၚလစီမ်ားခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖၚရန္ဟုျဖစ္ပါသည္။ထိုရည္မွန္းခ်က္ျပည့္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ကိန္းဂဏန္းအခ်က္အလက္မ်ားမွန္မွန္ကန္ကန္ရရွိေရးမွာအဓိကလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

၃။ ၁၉၆၀ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားမွ၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္စြန္းစြန္းအထိႏွစ္ေပါင္း၅၀ခန္႕အတြင္းျမန္မာႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းစနစ္မွာႏိုင္ငံေရးလိုအပ္ခ်က္မ်ားကိုတည္မွီျပီးေဖၚေဆာင္ခဲ့ၾကျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။ထိုစဥ္ကစာရင္းအင္းစနစ္၏ပင္မတာ၀န္မွာတည္ဆဲအစိိုးရတစ္ရပ္ရပ္၏လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား “ေအာင္ျမင္ထေျမာက္“ ေၾကာင္း အေကာင္းျမင္ ေစႏိုင္ေလာက္သည့္ကိန္းဂဏန္းအခ်က္အလက္မ်ားထုတ္ေပးရန္သာျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္စီးပြားေရးစနစ္က်င့္သုံးခဲ့ၾကေသာႏိုင္ငံမ်ားတြင္မဆန္းလွေသာက်င့္စဥ္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။

၄။ ထိုသို႕ေသာ “ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕” စာရင္းအင္း စနစ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္မူ ဆိုး၀ါးေသာ အက်ိဳးဆက္ မ်ားျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါေတာ့သည္။အစိုးရစာရင္းအင္းကိန္းဂဏန္းမ်ားအေပၚျပည္သူတို႕ကအယုံအၾကည္ကင္းမဲ့သြားခဲ့ၾကသည္။လူတန္းစားအားလုံးႏွင့္အထူးသျဖင့္ဆင္းရဲေသာျပည္သူမ်ားကအစိုးရအေပၚအယုံအၾကည္ကင္းမဲ့သြားခဲ့ၾကသည္။တိုင္းျပည္ေအာက္ေျခတြင္အမွန္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနမႈမ်ားႏွင့္အစိုးရ၏အရွိန္အဟုန္
ျဖင့္ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေနပါသည္ဆိုေသာအစီရင္ခံစာမ်ား၊ေၾကညာခ်က္မ်ားမွာအဆက္အစပ္မရွိျပဒါးတစ္လမ္းသံတစ္လမ္းျဖစ္ေနခဲ့ပါေတာ့သည္။စာရင္းအင္းစနစ္အေပၚယံုၾကည္အားကိုးမႈမ်ားက်ဆင္းပ်က္ျပယ္ခဲ့ေတာ့သည္။ထိုယုံၾကည္အားထားမႈကိုယခုအခ်ိန္အထိအျပည့္အ၀ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္ျခင္းမရွိေသးေပ။

၅။ ထိုကာလမ်ားအတြင္းႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကလည္းျမန္မာႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားအေပၚယံုၾကည္အားထား
ႏိုင္ျခင္းအျပည့္အ၀မရွိခဲ့ၾကေပ။အျခားႏိုင္ငံအသီးသီး၏စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏိႈင္းယွဥ္သုံးသပ္ရန္သင့္မသင့္ပင္သံသယ၀င္ခဲ့ၾကသည္။ထို႕ေၾကာင့္ပင္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏အစိုးရစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္ဆိုင္ရာအဓိကအညႊန္းကိန္းမ်ားမွာမ်က္ကြယ္ျပဳလစ္လ်ဴရႈခံခဲ့ရသည္။အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေငြေၾကးရံပုံေငြအဖြဲ႕အိုင္အမ္အက္ဖ္၏ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးစာရင္းအင္အခ်က္အလက္မ်ားအစီရင္ခံစာ (IMF’s International Financial Statistics) ၊ကမၻာ့ဘဏ္၏ကမၻာ့ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈအညႊန္းကိန္းမ်ားအစီရင္ခံစာ (World Bank’s World’s Development Indicators)၊အာရွဖံံြံ႕ျဖိဳးေရးဘဏ္၏အာရွပစိဖိတ္ေဒသပင္မအညႊန္းကိန္းမ်ား (Asia Development Bank’s Key Indicators for Asia and the Pacific) စသည့္ ႏိုင္ငံတကာ စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္စာေစာင္မ်ားတြင္ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားပါ၀င္ျခင္းမရွိေတာ့ေပ။အလားတူပင္ ကမၻာ့ဘဏ္၏တိုင္းျပည္အသားတင္ ၀င္ေငြအခ်က္အလက္စုေဆာင္းေဖၚျပမႈ (World Bank’s Gross National Income GNI Database) တြင္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အခ်က္အလက္မ်ားမပါရွိခဲ့ေတာ့ေပ။အာဖဂန္နစၥတန္လိုႏိုင္ငံမ်ိဳးအတြက္ပင္၂၀၀၄ခုႏွစ္မွ၂၀၁၃ခုႏွစ္အထိ GNI အခ်က္အလက္မ်ားေဖၚျပပါရွိခဲ့သည္။ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္မူ GNI အခ်က္အလက္နတၱိျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ကတည္းကစတင္ထူေထာင္ထားေသာ  GNI database တြင္ယေန႕အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားပါ၀င္ျခင္းမရွိေသးေပ။

၆။ ထိုခ်ိဳ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္မ်ားကိုမွန္ကန္တည့္မတ္ေအာင္အေလးထားျပဳျပင္ေဆာင္ရြက္ရန္လိုအပ္ေနျပီျဖစ္ပါသည္။ႏိုင္ငံတကာအလွဴရွင္မ်ား၊စီးပြားေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားႏွင့္ျပန္လည္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္အဆိုပါျပဳျပင္တည့္မတ္ေရးလုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ရန္အတြက္အလားအလာေကာင္းမ်ားဖန္တီးေပးႏိုင္ပါသည္။သို႔ရာတြင္ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ျပန္လည္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ “အလွဴရွင္” က ေစ့ေဆာ္ ေမာင္းႏွင္ျခင္း မ်ိဳးမျဖစ္ေစဘဲမိမိတိုင္းျပည္၏ “လိုအပ္ခ်က္”က ေစ့ေဆာ္ ဦးေဆာင္ျခင္း မ်ိဳးသာ ျဖစ္ေစရန္ ႀကီးစြာ သတိထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ယင္းသို႕တိုင္းျပည့္လိုအင္ႏွင့္အညီျဖစ္ျပီးျမန္မာႏိုင္ငံမွပိုမိုေကာင္းမြန္အရည္အေသြးျပည့္မီေသာစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားေပၚထြက္လာေစေရးလိုအပ္ခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီးျမန္မာႏိုင္ငံကပင္ခိုင္လုံျပည့္စုံေသာအဆိုျပဳခ်က္ (concrete proposal) တင္ျပႏိုင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသို႕ေသာႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္တိုးတက္ျဖစ္ေပၚေနေသာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးႏွင့္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးျဖစ္စဥ္အတြက္မည္သို႕အေထာက္အကူျပဳေၾကာင္းခိုင္ခိုင္လုံလုံေဆြးေႏြးတင္ျပႏိုင္မွသာလွ်င္အလွဴရွင္မ်ားကလည္းလိုလားစြာေထာက္ပံ့ကူညီခ်င္လာၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။

၇။ ထို႕အျပင္ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ျပန္လည္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရာတြင္ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းလြတ္လပ္ေရးရျပီးစကာလေနာက္ပိုင္းျဖစ္ပ်က္ယိုယြင္းမႈမ်ားသည္ႏိုင္ငံတြင
္သဘာ၀ႏွင့္လူ႕အရင္းအျမစ္မ်ားရွားပါးခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ၊လြဲမွားေသာစိတ္ကူးအၾကံအစည္မ်ားႏွင့္မွားယြင္းအားနည္းေသာေပၚလစီမူ၀ါဒမ်ားေၾကာင့္သာျဖစ္သည္ဆိုျခင္းကိုလည္းအသိအမွတ္ျပဳေပးၾကရမည္ျဖစ္သည္။ေငြေၾကးကအေရးၾကီးလွသည္မွာမွန္ေသာ္လည္းတိုင္းျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးျဖစ္စဥ္ကနဦးကာလတြင္ႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းစနစ္အားေကာင္းတိုးတက္လာေစရန္မိမိႏိုင္ငံႏွင့္လည္းဆီေလ်ာ္ျပီးပိုမိုထိေရာက္ေကာင္းမြန္ေသာစိတ္ကူးအၾကံညဏ္မ်ား၊အေတြ႕အၾကဳံဗဟုသုတမ်ားကိုအလွဴရွင္ႏိုင္ငံမ်ားထံမွရယူေရးကိုသာစိတ္၀င္စားေပသည္။ထိုသို႕ရယူရာတြင္အၾကံညဏ္မ်ားမွ်သာမဟုတ္ဘဲထိုစိတ္ကူးအၾကံညဏ္မ်ားကိုပီပီျပင္ျပင္လုပ္ေဆာင္အေကာင္အထည္ေဖၚႏိုင္ေရးအတြက္အေထာက္အပံ့မ်ားကိုပါရယူလိုေပသည္။

၈။ အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားကိုသုံးသပ္လွ်င္ျမန္မာႏိုင္ငံဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႕ (Central Statistical Organization)အေနျဖင့္မိမိ၏လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကိုပီျပင္စြာေဆာင္ရြက္ခြင့္ရရန္လိုအပ္ေၾကာင္းသိသာလွပါသည္။ပထမဆုံးေျခလွမ္းအေနျဖင့္၁၉၅၂ခုႏွစ္ဗဟိုစာရင္းအင္းအာဏာပိုင္အက္ဥပေဒ (1952 Central Statistical Authority Act) က အပ္ႏွင္းထားေသာ တာ၀န္မ်ားႏွင့္အညီ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ ပါသည္။ CSO ၏ဗဟိုအခ်က္အခ်ာက်ေသာ က႑အား ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ညိွႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္ရသည့္တာ၀န္၊အမွီအခိုကင္းေသာလြတ္လပ္မႈ၊အတတ္ပညာပိုင္းဆိုင္ရာကၽြမ္းက်င္မႈ၊ျဖန္႕က်က္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈ၊စြမ္းေဆာင္ရည္၊အထက္ပါလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးလူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ႏွင့္ဘ႑ာေရးအရင္းအျမစ္ရရွိႏိုင္မႈစသည္တို႕မွာအထူးသတိျပဳဆင္ျခင္သုံးသပ္အေလးထားေဆာင္ရြက္ရမည့္က႑မ်ားျဖစ္ေနပါသည္။

၉။ ကမၻာႏွင့္အ၀ွမ္းတြင္၁၉၅၀ျပည္လြန္စႏွစ္မ်ားမွစျပီးႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမႈေရးအေနအထားမ်ားအၾကီးအက်ယ္ေျပာင္းလဲခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရးလူမႈေရးအျမင္မ်ား၊ေတြးျမင္ယူဆခ်က္မ်ားလည္းမ်ားစြာေျပာင္းလဲခဲ့ျပီျဖစ္ပါသည္။ယင္းသို႕ေျပာင္းလဲခဲ့ေသာအေျခအေနမ်ားႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာကမၻာ့စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္စုေဆာင္းထားရွိမႈႏွင့္စာရင္းအင္းစနစ္မ်ားလည္းေျပာင္းလဲေနခဲ့ျပီျဖစ္ပါသည္။အမွန္ဆိုလွ်င္ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္သတင္းနည္းပညာေခတ္ (Information Age) ထဲသို႕ေရာက္ေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၁၉၅၂ဗဟိုစာရင္းအင္းအာဏာပိုင္အက္ဥပေဒႏွင့္စာရင္းအင္းစနစ္တို႕ကိုေျပာင္းလဲျပဳျပင္ရန္လုိအပ္သည့္အေၾကာင္းရင္းႏွစ္ရပ္ရွိပါသည္။ပထမအေၾကာင္းရင္းမွာျမန္မာစာရင္းအင္းစနစ္ကိုႏိုင္ငံတကာကလက္ခံထားေသာစံႏႈန္းမ်ားလုပ္ငန္းက်င့္စဥ္မ်ားႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိေစရန္ျဖစ္ပါသည္။ဒုတိယအေၾကာင္းရင္းမွာျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္အာရွတလႊားတြင္ျဖစ္ေပၚေနေသာအေျပာင္းအလဲမ်ားကိုထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္လိုအပ္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

၁၀။ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ျပီးကုသမဂ၏အစိုးရစာရင္းအင္းမ်ားဆိုင္ရာအေျခခံစည္းမ်ဥ္းမ်ား (United Nations Fundamental Principles of Official Statistics) တြင္အဓိက အခ်က္မ်ားအား ၁၉၉၄ခုႏွစ္ကပင္ျပဌာန္းထားျပီးျဖစ္ပါသည္။ေနာက္ထပ္ရည္ညႊန္းစရာစံတစ္ခုမွာ OECD က သတ္မွတ္ထားေသာစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္တို႕၏အရည္အေသြးစံႏႈန္းခုနစ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။အဆိုပါစံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ျပီးအထက္တြင္တင္ျပေဆြးေႏြးထားျပီးျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားအရည္အေသြးတိုးျမွင့္ရန္ရည္ရြယ္ေဆာင္ရြက္ရာတြင္မည္သည့္အခ်င္းအရာမ်ားလိုအပ္သည္ကိုအဆိုပါေလ့လာခ်က္မ်ားကေဖၚျပေနပါသည္။

၁၁။ စာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအရည္အေသြးျမင့္မားလာေရးအတြက္ IMF, World Bank Group, OECD, ADB, UNDP, ESCAP စသည့္ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ကုလသမဂလက္ေအာက္ခံေအဂ်င္စီမ်ားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကအခ်ိန္အတန္ၾကာကပင္အေရးပါေသာအားထုတ္မႈမ်ားျပဳေနၾကပါသည္။အဆိုပါအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကမိမိတို႕ႏွင့္အဓိကသက္ဆိုင္ေသာပညာေရး၊က်န္းမာေရး၊စိုက္ပ်ိဳးေရး၊စက္မႈလုပ္ငန္း၊ဘ႑ာေရး၊အလုပ္သမားအေရး၊ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးစသည့္နယ္ပယ္အသီးသီးအတြက္စာရင္းအင္းဆိုင္ရာလုိအပ္ခ်က္မ်ားကိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေနၾကသည္။တိုင္းျပည္တစ္ျပည္၏စာရင္းအင္းမ်ားစနစ္တက်တည္ေဆာက္ေရးဆြဲရာတြင္ကုလသမဂအမ်ိဳးသားစာရင္းဇယားစနစ္ (UN System of National Accounts) ႏွင့္အညီျဖစ္ေစေရးအတြက္ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္မႈ အကူအညီေပးရန္အထက္ေဖၚျပပါႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားတြင္အေတြ႕အၾကဳံမ်ားစြာရွိၾကပါသည္။ထိုအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္တက္ၾကြစြာနီးကပ္စြာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စာရင္းအင္းစနစ္ပိုမိုေခတ္မီေကာင္းမြန္လာေစရန္မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါသည္။

၁၂။ ေဒသတြင္းအေနအထားမ်ားကိုၾကည့္လွ်င္အာရွေဒသသည္ကမၻာ့စီးပြားေရးတစ္ရပ္လုံး၏တုိးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈေမာင္းႏွင္အား (growth engine) ျဖစ္လာရျခင္းမွာကမၻာ့တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္မ်ား (Global Value Chains GVCs) ေပၚထြန္းလာျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ လက္ငင္း အေနအထား တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ယင္းျဖစ္စဥ္တြင္ပါ၀င္ႏိုင္ျခင္းမရွိေသးေသာႏိုင္ငံမ်ားအုပ္စုတြင္ေရာက္ရွိေနပါသည္။ကမၻာ့တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္မ်ား GVCs တြင္ ပါ၀င္လာႏိုင္ျခင္းအားျဖင့္ အက်ိဳးထူးမည့္ ကိစၥမ်ားကို ထင္ရွားစြာသိျမင္ႏိုင္ပါသည္။ GVCs တြင္ပါ၀င္ျခင္း အႏွစ္သာရမွာ အျပီးသတ္ ထုတ္ကုန္ထုတ္လုပ္ေရး တြင္သာအာရုံမစိုက္ဘဲမိမိတို႕အားသာသည့္ထုတ္လုပ္မႈျဖစ္စဥ္အဆင့္အခ်ိဳ႕တြင္သာအထူးျပဳပါ၀င္ျခင္းျဖင့္အက်ိဳးအျမတ္မ်ားမ်ားရရွိေရးျဖစ္ပါသည္။ထို GVCs ရႈေထာင့္မွ ၾကည့္လွ်င္ တန္ဖိုး ခ်ိတ္ဆက္မႈ ကြင္းဆက္မ်ားအနက္ျမန္မာႏိုင္ငံအားသာခ်က္ေကာင္းစြာရွိေသာထုတ္လုပ္မႈအဆင့္မ်ားေသခ်ာေပါက္ရွိေနသည္ကိုေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။တရုတ္ႏွင့္အိႏိယႏိုင္ငံတို႕အၾကားတြင္ရွိေနေသာျမန္မာႏိုင္ငံ၏ပထ၀ီ၀င္အေနအထားအားသာမႈ၊အာဆီယံႏိုင္ငံမ်ား၊အျခားအိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္စီးပြားေရးစၾကၤန္မ်ားဖြင့္ႏိုင္မႈတို႕သည္ျမန္မာႏိုင္ငံ GVCs တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈ ကြင္းဆက္မ်ားအတြင္း ပါ၀င္လိုက္လွ်င္ အက်ိဳးထူးမည့္ အေထာက္အပံ့မ်ားျဖစ္ေနသည္။ႏိုင္ငံတကာလုပ္ငန္းၾကီးမ်ားတဖြဲဖြဲေရာက္ရွိလာေနၾကသျဖင့္ထုိလုပ္ငန္းၾကီးမ်ားကျမန္မာႏိုင္ငံတြင္တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္တို႕ဖန္တီးရန္ထုတ္လုပ္မႈအဆင့္မ်ားလာေရာက္လုပ္ကိုင္လာႏိုင္ၾကမည္ျဖစ္သည္။မၾကာေသးမီကမွလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ခြင့္လိုင္စင္ရရွိသြားၾကေသာႏိုင္ငံတကာ ICT သတင္းႏွင့္ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာလုပ္ငန္းၾကီးမ်ားကျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းလုပ္ငန္းမ်ားထူေထာင္လာျခင္းကလည္းကမၻာ့သတင္းအခ်က္အလက္အဖြဲ႕အစည္းအတြင္ျမန္မာ၀င္ဆန္႕လာေအာင္အေထာက္အပ့ံျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ယင္းအခ်က္ကလည္းျမန္မာႏိုင္ငံေဒသတြင္း GVCs တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈ ကြင္းဆက္ တြင္ပါ၀င္လာႏိုင္ေရးအတြက္အဓိကလုိအပ္ခ်က္ျဖစ္ေနပါသည္။

၁၃။ အဆိုပါ GVCs တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈ ကြင္းဆက္မ်ားတြင္ျမန္မာပါ၀င္လာႏိုင္ေသာအခြင့္အလမ္းမ်ားကိုအက်ိဳးရွိစြာအသုံးခ်ႏိုင္ေရးအတြက္ျမန္မာႏိုင္ငံဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႕ (Central Statistical Organization) CSO ႏွင့္ယင္း၏လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားအားျပန္လည္သုံးသပ္ျခင္းအကဲျဖတ္ျခင္းျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္လာပါသည္။ထင္ရွားေသာဥပမာတစ္ရပ္ကိုျပရလွ်င္ CSO သည္ျမန္မာႏိုင္ငံစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားႏွစ္ခ်ဳပ္စာအုပ္ (Statistical Yearbook) ႏွင့္လပတ္လက္ေရြးစဥ္စီးပြားေရးအညႊန္းကိန္းမ်ားစာအုပ္ (Selected Monthly Economic Indicators) တို႕ကိုထုတ္ေ၀လွ်က္ရွိပါသည္။ထိုစာအုပ္မ်ားကျမန္မာႏိုင္ငံ၏အဓိကပို႕ကုန္မ်ားဆိုင္ရာအခ်က္အလက္မ်ားအပါအ၀င္အျခားစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္မ်ားကိုဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာထုတ္ျပန္ေၾကညာလွ်က္ရွိပါသည္။အဆိုပါစာရင္းဇယားမ်ားမွာျပီးခဲ့ေသာဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္းအသြင္သ႑ာန္ေရာအႏွစ္သာရပါအေျပာင္းအလဲမရွိခဲ့ပါေခ်။အခ်က္အလက္ကိန္းဂဏန္းအမ်ားစုကိုအေကာက္ခြန္ဦးစီးဌာနမွရယူထားသည္။သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္စာရင္းဇယားမ်ားတြင္ေအာက္ပါတို႕ပါရွိသည္။ကုန္စည္တစ္ရပ္တင္ပို႕သည္ႏွစ္၊လ။တင္ပို႕မႈပမာဏ၊တင္ပို႕သည့္ (သေဘၤာေပၚအေရာက္ FOB) တန္ဖိုး၊မည္သည့္ႏိုင္ ငံသို႕တင္ပို႕သည္စသည့္အခ်က္အလက္မ်ားပါ၀င္သည္။အမွန္ပင္တန္ဖိုးရွိေသာသတင္းအခ်က္အလက္မ်ားျဖစ္ပါသည္။သို႕ရာတြင္တန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္မ်ား GVCs တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံပါ၀င္လာႏိုင္သည့္အခါ၊TiVA (Trade in Value Added) database ထပ္ေဆာင္းတန္ဖိုးကုန္သြယ္မႈအခ်က္အလက္စုေဆာင္းျခင္းတြင္ျမန္မာပါ၀င္လာသည့္အခါျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည့္အက်ိဳးဆက္မ်ားကိုစဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ထိုသို႕ႏိုင္ငံတကာကုန္စည္ထုတ္လုပ္မႈကုန္သြယ္မႈျဖစ္စဥ္ (GVCs and TiVA) တုိ႕တြင္ထဲထဲ၀င္၀င္ပါ၀င္လာရသည့္အခါတြင္ပို႕ကုန္ကုန္စည္တစ္ရပ္၏ပုံသ႑ာန္၊ေနရာယူမႈ၊အခ်ိန္စေသာသတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲေနပုံကိုထုတ္ျပန္ေၾကညာႏိုင္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ဆန္စပါးကိုနမူနာယူၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။ပုံသ႑ာန္က႑ႏွင့္ပတ္သက္ျပီးျဖစ္စဥ္မွာလယ္သမားထံမွစပါး၀ယ္သည့္လယ္ကြင္းအစပ္တြင္စတင္သည္။၀ယ္ျပီးစပါးကိုၾကိတ္ခြဲသည္၊စစ္ေဆးသည္၊အတန္းအစားခြဲျခားသတ္မွတ္သည္၊အိတ္မ်ာထဲသို႕ထည့္သြင္းသည္။အခ်ိန္က႑ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္သိုေလွာင္ျခင္းမွာအမ်ားဆုံးအပိုင္းျဖစ္ေနေသာ္လည္းတန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္မ်ားတြင္ပို႕ကုန္ပါမစ္တစ္ခုရရန္ေစာင့္ဆိုင္းရခ်ိန္၊သေဘၤာတင္ခြင့္ရရန္ေစာင့္ဆိုင္းရခ်ိန္မ်ားကိုလည္းထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ေနရာယူမႈက႑တြင္စပါးကိုလယ္ကြင္းစပ္မွစတင္သယ္ယူျပီးၾကိတ္ခြဲမႈစသည့္အဆင့္မ်ား၊သေဘၤာဆိပ္ကမ္းအထိသယ္္ယူရသည္မ်ားအပါအ၀င္ပင္လယ္ကူးသေဘၤာ၀မ္းအတြင္းတြင္ထည့္သြင္းျပီးသည္အထိဆက္စပ္တြက္ခ်က္ရမည္ျဖစ္သည္။

၁၄။ ျမန္မာႏိုင္ငံဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႕ CSO သည္တိုင္းျပည္အတြက္အေရးပါလွေသာတန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္မ်ားဆိုင္ရာကိန္းဂဏန္းအခ်က္အလက္တုိ႕ကိုစုေဆာင္းေဖၚထုတ္ေပးေရးဆိုေသာစိန္ေခၚမႈအားကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရန္အသင့္ေလ်ာ္ဆုံးအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ပါသည္။ကြင္းဆက္ၾကိဳးၾကီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးခိုင္ခံ့မႈမွာကြင္းဆက္တစ္ဆက္ခ်င္း၏ခိုင္ခံ့မႈအေပၚတြင္မူတည္ပါသည္။ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္ႏွင့္ႏိုင္ငံ၏စီးပြားေရးေရွ႕ဆက္ရန္အတြက္ျမန္မာႏိုင္ငံရွိအားနည္းေနေသာတန္ဖိုးခ်ိတ္ဆက္မႈကြင္းဆက္တို႕ကိုရွာေဖြေဖၚထုတ္ရန္ဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႕ CSO အားလုပ္ပိုင္ခြင့္၊လုပ္ႏိုင္သည့္စြမ္းရည္ႏွင့္လိုအပ္သည့္အရင္းအျမစ္မ်ားေပးအပ္သင့္ပါသည္။ထို႕အတြက္၁၉၅၂ခုႏွစ္ဗဟိုစာရင္းအင္းအာဏာပိုင္အက္ဥပေဒ (၁၉၅၂ခုႏွစ္အက္ဥပေဒအမွတ္၃၄) ကိုသင့္ေလ်ာ္သလိုျပင္ဆင္ကာဥပေဒသစ္တစ္ရပ္ျပဌာန္းသင့္ပါသည္။ထိုဥပေဒအရသာျမန္မာႏိုင္ငံဗဟိုစာရင္းအင္းအဖြဲ႕ CSO ကယေန႕ေခတ္တိုင္းျပည္ႏွင့္ဆီေလ်ာ္ေသာကိန္းဂဏန္းစာရင္းအင္းႏွင့္သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကိုေဖၚထုတ္တင္ျပႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

၁၅။ ေနာက္ဆုံးအေနျဖင့္ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ရန္လိုအပ္ေနေသာအခ်က္အလက္ႏွင့္အညႊန္းကိန္းတစ္စုံမွာဆင္းရဲႏြမ္းပါးျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ေနပါသည္။ပထမဆုံးအၾကိမ္အိမ္ေထာင္စုေနထိုင္ရွင္သန္မႈအေျခအေနေပါင္းစပ္တိုင္းတာသုံးသပ္ခ်က္ ( First Integrated Household Living Conditions Assessment) IHLCA-1 ကို၂၀၀၄-၂၀၀၅ခုႏွစ္တြင္တစ္ႏိုင္ငံလုံး အတိုင္းအတာျဖင့္ ကြင္းဆင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးျခင္းPoverty Incidence ဆိုသည္ကို အစားအစာႏွင့္ အစားအစာ မဟုတ္ေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားသုံးစြဲရန္ကုန္က်စရိတ္အလုံအေလာက္မရွိေသာမိသားစုမ်ား၏ႏိုင္ငံလူဦးေရအခ်ိဳးအစားအစိတ္အပိုင္း”ဟုအနက္ဖြင့္ခဲ့ၾကပါသည္။ IHLCA-1 အရထိုစဥ္က ဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈသည္ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္၃၂.၁ % ဟုခန္႕မွန္းတြက္ခ်က္ခဲ့ၾကပါသည္။ IHLCA-2 ကို၂၀၀၉-၂၀၁၀တြင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကျပီးဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈသည္ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္၂၅.၆ % သို႕က်ဆင္းသြားသျဖင့္တိုးတက္မႈ၆.၅ရာခိုင္ႏႈန္းရွိသည္ဟုအခ်က္အလက္ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္။ကုလသမဂ၏ “ေထာင္စုႏွစ္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈပန္းတိုင္၁ (က) UN Millenium Development Goal 1A တြင္ပါရွိေသာဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈႏွင့္ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးရည္မွန္းခ်က္အရ “တစ္ရက္၀င္ေငြ၁.၂၅ေဒၚလာထက္နည္းပါးေသာလူဦးေရအား၁၉၉၀မွ၂၀၁၅ခုႏွစ္အတြင္းထက္၀က္ေလွ်ာ့ခ်ရန္” ဆိုသည့္ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္အညီျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း၂၀၀၅ခုႏွစ္ကရွိခဲ့ေသာဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ၃၂.၁% အား၂၀၁၅ခုႏွစ္တြင္၁၆ % သို႕ေလွ်ာ့ခ်ေရးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္တစ္ခုခ်မွတ္ခဲ့သည္။ထိုရည္မွန္းခ်က္အရ၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္တြင္၂၅.၆% ရွိခဲ့ေသာျမန္မာႏိုင္ငံ၏ဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈအေနအထားကို၂၀၁၅ခုႏွစ္တြင္၁၆% သို႕ေလွ်ာ့ခ်ရန္ဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈ၉.၆% ေလွ်ာ့ခ်ရန္လိုအပ္ေနခဲ့ပါသည္။

၁၆။ သို႕ရာတြင္ျပီးခဲ့သည့္ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေရာအာရွပစိဖိတ္ေဒအတြင္းတြင္ပါလ်င္ျမန္ေသာအေျပာင္းအလဲမ်ားျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ဥပမာအားျဖင့္၂၀၀၉ခုႏွစ္ေလာက္တြင္ျမန္မာႏိုင္ငံမွအေတာ္ဆုံးဆိုေသာေ၀ဒပညာရွင္သည္၂၀၁၄တြင္ဘာျဖစ္မည္ဆိုသည္ကိုေဟာကိန္းမထုတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ။ေဟာကိန္းလည္းမထုတ္ခဲ့ၾကပါ။စင္စစ္၂၀၁၁မတ္လတြင္သမၼတၾကီးဦးသိန္းစိန္အစိုးရဦးေဆာင္အစပ်ိဳးခဲ့ေသာအေျပာင္းအလဲမ်ားသည္အားလုံးအတြက္လုံး၀ေမွ်ာ္လင့္မထားေသာအံ့အားသင့္ဖြယ္တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

၁၇။ အဆိုပါအေျခအေနမ်ားအရေစာေစာပိုင္းကထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာစာရင္းအင္းအခ်က္အလက္အညႊန္းကိန္းမ်ား၊အထူးသျဖင့္ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈအညႊန္းကိန္းမ်ားကိုအေျပာင္းအလဲမ်ားႏွင့္အညီအညြတ္ျဖစ္ေစရန္ျပန္လည္သုံးသပ္ျခင္း၊ျပင္ဆင္ျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ရန္လုိအပ္လာပါသည္။ေဖၚျပပါဇယားအမွတ္ (၃)တြင္ျပထားသည့္အာရွဖြံ႕ျဖိဳးေရးဘဏ္ ADB ၏ Inclusive Growth Indicators ဘက္စုံဖြံ႕ျဖိဳးမႈအညႊန္းကိန္းမ်ားကအဆိုိပါလုိအပ္ခ်က္ကိုမီးေမာင္းထိုးျပေနပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ယခုလုပ္ေဆာင္ရန္စဥ္းစားေနေသာမိသားစုေနထိုင္ရွင္သန္မႈစစ္တမ္းမ်ားမွရလဒ္မ်ားသည္ IHCLA-2 စစ္တမ္းကခန္႕မွန္းတြက္ခ်က္ထားသည့္၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္တြင္ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈႏႈန္း၂၅.၆%ရွိသည္ဆိုေသာကိန္းဂဏန္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ကြဲလြဲေနႏိုင္ပါသည္။ပိုမိုေနႏိုင္ပါသည္။သို႕ျဖစ္ရာ၂၀၁၅ခုႏွစ္အေရာက္တြင္ဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈကို၉.၆ရာခုိင္ႏႈန္းေလွ်ာ့ခ်ရန္လုိသည္ဆိုေသာခန္႕မွန္းခ်က္မွာလည္းမေသခ်ာမေရရာေတာ့ပါ။

၁၈။ ယင္းသို႕ေသာရလဒ္မ်ားထြက္ေပၚလာမည္ကိုအစိုးရအဖြဲ႕ထိပ္ပိုင္းတာ၀န္ရွိသူအခ်ိဳ႕ကမလိုလားေသာသေဘာရွိပါသည္။ယင္းသို႕မျဖစ္သင့္ပါ။အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ၏ပိုမိုပြင့္လင္းျမင္သာမႈႏွင့္ႏိုင္ငံတကာအလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ပိုမိုထိေတြ႕ပတ္သက္ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္သာမိသားစုရွင္သန္ေနထိုင္မႈစစ္တမ္းမ်ားေကာက္ယူေရးအတြက္ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာနည္းလမ္းမ်ား၊ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ား၊အရင္းအျမစ္မ်ားျမန္မာႏိုင္ငံသို႕ေရာက္ရွိလာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ထိုနည္းလမ္းေကာင္းမ်ားေၾကာင့္ပင္ယခင္စစ္တမ္းမ်ားကခ်န္လွပ္ထားခဲ့ေသာက်န္ရစ္ခဲ့ေသာဆင္းရဲသည့္ျပည္သူမ်ားစစ္တမ္းသစ္တြင္ပါ၀င္လာႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ထို႕ေၾကာင့္ပင္ယခင္ကခန္႕မွန္းခဲ့ေသာအေရအတြက္ပမာဏထက္ပိုေသာဆင္းရဲသည့္ျပည္သူမ်ားေပၚထြက္လာျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ယင္းအခ်က္ကိုလက္ခံရန္တြန္႕ဆုတ္မေနသင့္ပါ။ဆင္းရဲသည့္ျပည္သူမ်ားအေရအတြက္ပိုေနလွ်င္ပိုေနေသာဆင္းရဲသားမ်ားဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈပေပ်ာက္ေရးအစီအမံတို႕၏အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားကိုခံစားၾကရပါလိမ့္မည္။ယင္းမွာေကာင္းေသာအခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ပိုမိုအေရးၾကီးသည့္အခ်က္မွာဆင္းရဲႏြမ္းပါမႈပေပ်ာက္ေရးအစီအမံမ်ားကိုမွန္မွန္ကန္ကန္အေကာင္အထည္ေဖၚျပီးစီမံခ်က္၏ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကိုဆင္းရဲသည့္ျပည္သူမ်ားထံထိိထိေရာက္ေရာက္ပို႕ေဆာင္ႏိုင္ေရးပင္ျဖစ္ပါသည္။

ဆက္စပ္သတင္း ~ စီးပြားေရး အႀကံေပးအဖြဲ႔ ဥကၠဌမွ ေဒါက္တာ ဦးျမင့္ ႏုတ္ထြက္ျခင္းမရွိပါ။
                      http://blog.irrawaddy.org/2014/11/blog-post_21.html

သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း (၁၈၇၆ - ၁၉၆၄)

Sunday, July 22, 2012 0 comments


သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း (၁၈၇၆ - ၁၉၆၄)။



1. အမည္ရင္း - ေမာင္လြမ္းေမာင္။

2. မိဘအမည္ - ဦးစံဒြန္း + ေဒၚအုန္း။

3. ေမြးသကၺရာဇ္ - ၁၈၇၆ ခု၊ မတ္လ ၂၃ ရက္၊ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၃၇ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁၄ ရက္ ၾကာသပေတးေန႕႔ ။

4. ေမြးဖြားရာေဒသ - ေ႐ႊေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ဝါးလယ္႐ြာ။

5. ကေလာင္ အမည္ခြဲမ်ား - ေ႐ႊေတာင္ ေမာင္လြန္း၊ မစၥတာ ေမာင္မႈိင္း၊ ပ႑ိေလး၊ ေမာင္သမာဓိ၊ မေစာၫြန္႔ ။

6. ေမြးခ်င္း - ေမြးခ်င္း ၅ ေယာက္အနက္ ဒုတိယေျမာက္။







ကုိယ္ေရး ျဖစ္စဥ္။



၁၈၈၃၊ ခုႏွစ္သား အ႐ြယ္တြင္ ဦးေလး ေတာ္စပ္သူ ဦးပဥၥင္း ဦးသီရိႏွင့္ အတူ မႏၱေလးၿမိဳ႕သုိ႕ လိုက္ပါ လာၿပီး ျမေတာင္ ေက်ာင္းတုိက္ ျမေတာင္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၊ က်ီးသဲ ေလးထပ္ ပထမ ဆရာေတာ္ႀကီး (ျပန္ၾကားေရးႏွင့္ ျပည္သူ႕ ဆက္ဆံေရး ဦးစီး ဌာန - ႐ံုးခ်ဳပ္၊ စာတည္း အဖြဲ႕က စုေဆာင္း ျပဳစုတဲ့ ႏွစ္ဆယ္ ရာစု ျမန္မာ စာေရး ဆရာ မ်ားႏွင့္ စာစု စာရင္း၊ ပအႀကိမ္ထုတ္ ၂ဝဝ၃၊ ဧၿပီ) ထံတြင္ ကိုရင္ဝတ္ျဖင့္ ပညာ သင္ယူ ခဲ့သည္။ ရွင္အမည္ ပ႑ိတ။



၁၈၈၅ ႏိုဝင္ဘာ ၂၉ (၁၂၄၇ တန္ေဆာင္မုး လဆုတ္ ၈ ရက္) တြင္ သီေပါ ဘုရင္ႏွင့္ မိဖုရား ပါေတာ္မူသည့္ အန႒ာ႐ံု ျမင္ကြင္းကို 'စာေတာ္ဝန္ ဦးခဲ' ေက်ာင္း လက္ရန္း ေပၚမွ ျမင္ေတြခဲ့၊ ေၾကကြဲ မ်က္ရည္ က်ခဲ့သည္။ ထုိေန႕မွာပင္ စိတ္ပ်က္ၿပီး သပိတ္ တစ္လံုး သကၤန္း တစ္ထည္ႏွင့္ စစ္ကိုင္းဘက္ ေတာထြက္ခဲ့သည္။ စစ္ကုိင္း၊ မုံ႐ြာ၊ အလုံ၊ ေၾကးမုံ၊ ေခ်ာင္းဦး၊ ေမာင္းေထာင္၊ ဘုတလင္၊ ကနီ ေဒသ မ်ားသုိ႕ ေျခာက္ႏွစ္ခန္႕ လွည့္လည္ စာသင္ခဲ့သည္။ အဂၢိရတ္ ဖိုထိုးျခင္း ဝါသနာ ပါသည္။



၁၈၉၄ မွာ ဖခင္ ဦးစံဒြန္း ကြယ္လြန္ ခဲ့ၿပီး၊ အသက္ (၁၉) ႏွစ္ အ႐ြယ္တြင္ ရဟန္း ဘဝမွ လူဝတ္ လဲခဲ့သည္။ ၁၈၉၇ အသက္ ၂၂ အ႐ြယ္မွာ အစိုးရစစ္ ၇ တန္း စာေမးပြဲကို မံု႐ြာၿမိဳ႕ အလြတ္ ပညာ သင္ေက်ာင္းမွ ရဟန္း အမည္ ပ႑ိတျဖင့္ ဝင္ေရာက္ ေျဖဆုိ ေအာင္ျမင္ ခဲ့သည္။



၁၈၉၈ မွာ ေမာ္လၿမိဳင္သို႕ ေရာက္ၿပီး၊ 'ျမန္မာတိုင္း' သတင္းစာတြင္ ပ႑ိေလး ကေလာင္ အမည္ျဖင့္ ကဗ်ာမ်ား၊ စာမ်ား ေရးခဲ့သည္။ ၁၉ဝဝ မွာ ရန္ကုန္သို႕ ေရာက္လာၿပီး ဆူးေလ ဘုရားလမ္းရွိ 'ဇမၺဴ က်က္သေရ စာပံုႏွိပ္တုိက္' တြင္ စာစီ အျဖစ္ ဝင္လုပ္သည္။ ၁၉ဝ၃ ခုမွာ ရန္ကုန္ ၾကည့္ျမင္တုိင္ ငါးေၾကာ္ဖုိရပ္ေန ဆန္ စပါး ပြဲစား ဦးႏု၊ ေဒၚႏွင္း တုိ႕၏ သမီး ေဒၚရွင္ႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ ဇမၺဴ က်က္သေရ စာပံုႏွိပ္တုိက္မွ တဆင့္ 'ရန္ကုန္တိုင္း သတင္းစာတုိက္' သို႕ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ လုပ္ကိုင္ကာ ဇတ္စာမ်ား ေရးသား ခဲ့သည္။ ၎ သတင္းစာ တိုက္မွ တဆင့္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ 'ျမန္မာတိုင္း' သတင္းစာတြင္ အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ ျပန္ၿပီး၊ ပ႑ိေလး၊ ေမာင္သမာဓိ ကေလာင္ အမည္မ်ားျဖင့္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသား ခဲ့သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ ရာဇဝင္ ဝတၴဳကုိ ေ႐ႊေတာင္ ေမာင္လြန္း အမည္ျဖင့္ ၁၉ဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ ေရးသား ခဲ့သည္။ ၁၉ဝ၇ တြင္ 'ေမာ္လၿမိဳင္ နတ္လမ္းၫႊန္' ကို မေစာၫြန္႕ ဟူေသာ ကေလာင္ အမည္ျဖင့္ ေရးသား ခဲ့သည္။



၁၉ဝ၇ ခုမွာ ျမန္မာတိုင္း သတင္းစာ ရပ္နား ခဲ့သျဖင့္၊ ဟသၤာတၿမိဳ႕ 'အမရဝတီ ပံုႏွိပ္တိုက္' သို႕ စာျပဳ၊ စာျပင္ အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ေခတၲ ဝင္လုပ္ခဲ့ ေသးသည္။ ၁၉၁၁ ခု သူရိယ သတင္းစာ စတင္ ထုတ္ေဝ သည္ႏွင့္ အယ္ဒီတာ အျဖစ္ တာဝန္ ယူၿပီး၊ ေခါင္းႀကီးႏွင့္ ဘုန္းႀကီးပ်ံ ဒီပနီကို ေရးသား ခဲ့သည္။



နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႕က်င္ေရး စိတ္ဓာတ္၊ အမ်ဳိးသား ေရးစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္ေသာ ဆရာႀကီးသည္ အမည္ ေရွ႕တြင္ မစၥတာ ထည့္ေခၚသည္ကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕ ႐ႈတ္ခ် လုိသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ၁၉၁၂ တြင္ 'သူရိယ သတင္းစာ' တြင္ ရက္ျခား ေရးသားေသာ ၾကာဋီကာ ေဆာင္းပါးမ်ား မွစ၍၊ မစၥတာ အမည္တပ္ ျမန္မာ မ်ားကုိ သိကၡာ ခ်ေသာ အားျဖင့္ ရာဇဝင္လာ အမည္ဆုိး တခု ျဖစ္ေသာ ဦးႀကီး၏ ခ်ဥ္ေပါင္ ႐ြက္သည္ ေမာင္မႈိင္း ဝတၴဳတြင္ လူ႐ႈပ္ လူေပြ လူယုတ္မာ အျဖစ္ ပါဝင္ေသာ ေမာင္မႈိင္း၏ အမည္ ေရွ႕တြင္ မစၥတာ တပ္၍ မိမိ ကေလာင္ အမည္ကုိ မစၥတာ မႈိင္းဟု စတင္ သုံးစဲြ ခဲ့သည္။



၁၉၁၄ မွာ ဇနီး ေဒၚရွင္ ကြယ္လြန္ခဲ့၊ သား သမီး ေလးဦး က်န္ရစ္ခဲ့သည္။



၁၉၁၉ ခု၊ ဇူလိုင္လ ဝိုင္အမ္ဘီေအ အသင္းခ်ဳပ္ႀကီးက ႀကီးမွဴး၍ ဦးပု၊ ဦးဘေဘႏွင့္ ဦးထြန္းရွိန္ တို႕ကို ဘိလပ္သို႕ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ လႊတ္၍ ဟုမၼ႐ူး အတြက္ အေရး ဆုိခိုင္းေသာ အခါ 'ၾသဒိႆ မတၴနာ ေလးခ်ဳိးႀကီး' ေရးသားၿပီး ေကာင္းခ်ီး ၾသဘာ ေပးခဲ့သည္။



၁၉၂၁ ခုႏွစ္တြင္ အမ်ဳိးသား ေကာလိပ္ ေပၚေပါက္ လာေသာ အခါ သူရိယ သတင္းစာ အယ္ဒီတာ အျဖစ္မွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး၊ အမ်ဳိသား ေကာလိပ္၌ ျမန္မာစာႏွင့္ ရာဇဝင္ ပါေမာကၡၡ အျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည္။ ထုိႏွစ္တြင္ ေဂ်ာ့ဘုရင္ သားႀကီး ေဝလ မင္းသားအား ခ်ီးက်ဴး ဂုဏ္ျပဳ ရတု ေရးေပးရန္ ဦးေမေအာက္က ပန္ၾကားရာ 'ျမန္မာ ႏိုင္ငံကို ကၽြန္ျပဳသည့္ အဂၤလိပ္ ဘုရင္မ၏ ေျမးကို ခ်ီးက်ဴးေသာ စာ မေရးလို' ဟု ေျပာကာ ျငင္းပယ္ ခဲ့သည္။



၁၉၂၃ 'ျမန္မာ့ရီဗ်ဴး' ဂ်ာနယ္တြင္ ဘိုးဘိုးေအာင္ ကေလာင္ အမည္ျဖင့္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးခဲ့သည္။ ဗဟန္း ေနရွင္နယ္ ေကာလိပ္ ပ်က္ေသာအခါ ဒဂုန္ မဂၢဇင္းတြင္ အယ္ဒီတာ အျဖစ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ ခဲ့သည္။ ၁၉၂၇ မွာ 'ၿဗိတိသွ် ဘာမား မဂၢဇင္း' ေနာင္ 'ဓူဝံ မဂၢဇင္း' တြင္ ႀကီးမွဴး အုပ္ခ်ဳပ္သူ အျဖစ္ တာဝန္ယူ ခဲ့သည္။



၁၉၂၈ - ၂၉၊ ေတာပုန္းႀကီး စံဖဲ ႀကိဳးမိန္႕ က်သည့္ အမႈတြင္ အယူခံ ကိစၥ ဦးေဆာင္၍ ေဆာင္႐ြက္ ေပးခဲ့သည္။ ျမင္းၿခံေထာင္တြင္ စံဖဲကို သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံု အားေပး ခဲ့သည္။ ၁၉၃ဝ ဆရာစံ ဦးေဆာင္သည့္ ေတာင္သူ လယ္သမား အေရးေတာ္ပံုႀကီးတြင္ သူရိယ သတင္းစာ၌ 'ဂဠဳန္ပ်ံ ဒီပနီ ဋီကာ' ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသား အားေပး ခဲ့သည္။ ၁၉၃၃ မွာ 'ေနရွင္နယ္' မဂၢဇင္းတြင္ ဝင္ေရာက္ ကူညီ ေဆာင္႐ြက္ ေပးခဲ့သည္။



၁၉၃၄၊ ႏိုဝင္ဘာလ ၃ဝ ရက္၊ ၁၂၉၆ ခု တန္ဆာင္မုန္း လဆုတ္ ၁ဝ ရက္၊ တကၠသိုလ္ အမ်ဳိးသားေန႕ က်င္းပသည့္ အခမ္းအနားတြင္ သဘာပတိ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။ 'ဝၯကုဇိန သာသနနံ' အမည္ပါ သဘာပတိ မိန္႕ခြန္းကို ေျပာၾကား ခဲ့သည္။



၁၉၃၄ ခုႏွစ္၊ တုိ႕ ဗမာ အစည္းအ႐ုံး၏ ပထမ အႀကိမ္ သခင္ ကြန္ဖရင့္ႀကီးကို ေရနံေခ်ာင္းတြင္ က်င္းပေသာ အခါ အစည္းအ႐ံုး၏ နာယက အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းကို လက္ခံ ခဲ့ၿပီး၊ ထုိမွစ၍ မစၥတာ ေမာင္မႈိင္း အမည္မွ သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း အမည္သို႕ ေခၚတြင္ ေစရန္ ေၾကညာ ခဲ့သည္။



၁၉၃၅၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ 'ဟံသာ မဂၢဇင္း' တြင္ ပါေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း၏ ဆရာလြန္း ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ဆရာလြန္း၏ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ဟူ၍ လည္းေကာင္း လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့သည္။



၁၉၃၆၊ ဇြန္လ (၁၂၉၈ နယုန္ - ဝါဆို) ျမင္းၿခံ၊ ကိုးေဆာင္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး အတြင္း၌ က်င္းပေသာ တုိ႕ ဗမာ အစည္းအ႐ံုး၏ ဒုတိယ အႀကိမ္ ညီလာခံသို႕ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။



၁၉၃၈၊ ဧၿပီလ ၂၂ ရက္တြင္ ပုသိမ္တြင္ တရား ေဟာရာ၌ 'လြတ္လပ္ေရးကို လက္ဝါးျဖင့္ ေတာင္းေန႐ံုႏွင့္ မရႏိုင္၊ သူပုန္ ထရမည္' ဟု ေဟာေျပာ ခဲ့သည္။



၁၉၃၉၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၄ ရက္၌ က်င္းပေသာ လူထု အစည္းအေဝးႀကီးတြင္ အရွင္းရွင္ စနစ္ကို ႐ူံ႕ခ် ခဲ့သည္။ ဧၿပီ ၆ - ၉ ရက္တြင္ သခင္ သိန္းေမာင္ အဖဲြ႕မွ ဦးစီး က်င္းပသည့္ တုိ႕ဗမာ အစည္းအ႐ံုး၏ စတုတၴ အႀကိမ္ ညီလာခံ က်င္းပရာ ေမာ္လၿမိဳင္သို႕ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။ ဇြန္လ ၂၂ ရက္၊ ပုသိမ္တြင္ က်င္းပေသာ အစည္းအေဝး တစ္ခုတြင္ 'ၿဗိတိသွ် အစိုးရ ဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ ျမန္မာတို႕ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါး ျဖစ္ရသည္' ဟု တရား ေဟာခဲ့သည္။ ဇြန္လ ၂၇ ရက္၊ ငါးသိုင္းေခ်ာင္းသို႕ အသြား ပုသိမ္ ဘူတာ၌ ဆရာႀကီးအား ဆိုက္ကား သမား ေမာင္သန္းစိန္ ဆိုသူက တုတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ခဲ့သည္။ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ ပုသိမ္ ခ႐ိုင္ ရာဇဝတ္ တရားသူႀကီးက ဆရာႀကီးအား ႏွစ္လ တရား ေဟာျခင္း မျပဳရန္ တားျမစ္ ခဲ့သည္။ ဒီဇင္ဘာလ ၄ ရက္၊ ၾကည့္ျမင္တိုင္၌ က်င္းပေသာ လူထု အစည္းအေဝးႀကီးတြင္ 'ဆုိရွယ္လစ္ ဝါဒသည္ ဗုဒၶ တရားေတာ္ႏွင့္ ညီၫြတ္သည္' ဟု ေဟာေျပာ ခဲ့သည္။



၁၉၄ဝ၊ ဇန္နဝါရီ ၁၃ - ၁၄ တြင္ က်င္းပေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ေတာင္သူ လယ္သမား အစည္းအ႐ံုး ဒုတိယ ႏွစ္လည္ ညီလာခံတြင္ 'ၿဗိတိသွ် နယ္ခ်ဲ႕ စနစ္ကို တြန္းလွန္၍ ဆုိရွယ္လစ္ စနစ္' တည္ေဆာက္ရန္ တိုက္တြန္း ခဲ့သည္။



၁၉၄၁၊ ဇန္နဝါရီ ၁ ရက္ေန႕မွာ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈ၊ နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႕က်င္ေရး လုပ္ေဆာင္မႈ က်ယ္ျပန္႕ လာေသာေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ် အစုိးရ၏ ရန္သူေတာ္ နံပါတ္ (၁) အျဖစ္ ေၾကညာျခင္း ခံခဲ့ ရသည္။ မႏၱေလးႏွင့္ ပဲခူး ညီလာခံသို႕ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။



၁၉၄၁ - ၄၂၊ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ် အစုိးရကုိ ေတာ္လွန္သည့္ ေျမေအာက္ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၃၊ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ ေ႐ႊေတာင္ၾကား လမ္း၌ တပည့္မ်ားႏွင့္ အတူေနၿပီး၊ ဂိုဏ္းေပါင္းစံု သံဃာေတာ္မ်ား ညီၫြတ္ေရး အတြက္ သာသနာ့ အစည္းအ႐ံုးႀကီး ဖြဲ႕စည္းၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၾကာမွ် ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။



၁၉၄၄ - ၄၅၊ ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ ဆန္႕က်င္ေရး သမား အျဖစ္ ဂ်ပန္တုိ႕ လုိက္လံ ဖမ္းဆီး သျဖင့္ ထိန္ကုန္း႐ြာသို႕ တိမ္းေရွာင္ ခဲ့ရသည္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ ႀကီးျပီးေသာ အခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႕ ျပန္လာၿပီး၊ တုိ႕ ဗမာ အစည္းအ႐ံုး ဌာနခ်ဳပ္ ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္သည့္ အခါ ဥကၠဌ အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံရသည္။

၁၉၄၈ ခု၊ စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္၊ ေ႐ႊတိဂံု ေစတီေတာ္ ေတာင္ဘက္ေစာင္းတန္း၌ ျပဳလုပ္ေသာ (၁၉) ႀကိမ္ေျမာက္ ဦးဝိစာရေန႕တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္း သာယာေရး အဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းၿပီး၊ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ စတင္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။

၁၉၅ဝ ဇန္နဝါရီ၊ လြတ္လပ္ေရးေန႕ ႏွစ္ပတ္လည္တြင္ 'အလကၤာ ေက်ာ္စြာဘြဲ႕' ကို အစိုးရမွ ခ်ီးျမႇင့္ ခဲ့သည္

၁၉၅၂ ခုႏွစ္တြင္ ကမႝာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ စတင္ ေဆာင္႐ြက္သည္။ ပီကင္း၌ က်င္းပေသာ အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ ေဒသ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဖရင့္သို႕ တက္ေရာက္သည္။ ေမလ ၁ဝ - ၁၄ ရက္ေန႕ထိ ဂ်ဴဗလီေဟာတြင္ က်င္းပေသာ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ (ဗမာႏုိင္ငံ) က ဆရာႀကီးအား ဥကၠ႒ အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ ခဲ့သည္။

၁၉၅၃ တြင္ တ႐ုတ္ျပည္ မြန္ဂိုလီးယား၊ ဟန္ေဂရီ၊ ဆိုဗီယက္ ယူနီယံသို႕ ခရီး လွည့္သည္။

၁၉၅၄၊ ဒီဇင္ဘာ ၂ဝ ရက္ ေမာ္စကိုတြင္ က်င္းပသည့္ ကမာၻ႕ စတာလင္ဆု ေ႐ြးခ်ယ္ ေပးအပ္ေရး အဖြဲ႕ႀကီးက ဆရာႀကီးအား ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ အတြက္ 'ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတာလင္ဆု' အပ္ႏွင္းရန္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ဲသည္။ ၁၉၅၅ မတ္လ ၂၂ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႕ ညေန ၅ နာရီခြဲ အခ်ိန္တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ခန္းမ ေရွ႕၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတာလင္ဆု ေပးအပ္ပြဲ က်င္းပၿပီး၊ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ စတာလင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုေပးေရး ေကာ္မတီ ဥကၠဌ မစၥတာ နီကိုေလ တီခိုေနာ့ (ဗ္) က ဆရာႀကီးအား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုလက္မွတ္ႏွင့္ ဆုေ႐ႊတံဆိပ္ အပ္ႏွင္း ခဲ့သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုတံဆိပ္ႏွင့္ အတူ ေငြသား ႐ူဘဲလ္ေငြ တသိန္း (အဲဒီအခ်ိန္က ေပါက္ေစ်း အရ ျမန္မာေငြ တသိန္း ႏွစ္ေသာင္း ငါးေထာင္ခန္႕) ရရွိသည္။ မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႕မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးက တီခိုေနာ့ (ဗ္)ႏွင့္ ဆရာႀကီး တုိ႕ကို ဂုဏ္ျပဳ ဧည့္ခံပြဲ တရပ္ က်င္းပ ေပးခဲ့သည္။

၁၉၅၅ ဒီဇင္ဘာ ၁၅ ရက္ေန႕တြင္ ရန္ကုန္ ေထာင္ႀကီး အတြင္း က်င္းပသည့္ စာဆုိေတာ္ေန႕ အခမ္းအနားသို႕ တက္ေရာက္ အကန္ေတာ့ ခံသည္။ ဒီဇင္ဘာ ၁၆ ရက္ေန႕တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ အိမ္ေတာ္တြင္ က်င္းပသည့္ ထမင္းစားပြဲတြင္ ဗမာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ ဥကၠဌ အေနျဖင့္ ဆိုဗီယက္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဘူဂနင္ႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီ ပထမ အတြင္းေရးမွဴး က႐ုရွက္ တုိ႕ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္ေဆာင္မ်ား ေပးအပ္ ခဲ့သည္။

၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အရပ္ရပ္သုိ႕ လွည့္လည္ၿပီး ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မ်ားကုိ ေဟာေျပာ ခဲ့သည္။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၈ ရက္ေန႕မွ စ၍ ၃ ရက္တိုင္ က်င္းပသည့္ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕တြင္ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ (ဗမာႏိုင္ငံ) ၏ ကခ်င္ျပည္နယ္ ညီလာခံ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္။ မတ္ ၃ဝ ရက္ အိမ္ေတာ္ရာ (၁၄) စခန္း စရပ္ႀကီး၌ မႏၩေလး ေလးျပင္ေလးရပ္ ဆရာေတာ္ ၁၄၃ ပါးကို ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပန္ႀကားလႊာ တေစာင္ တင္ဆက္ ေလွ်ာက္ထားၿပီး ၾသဝါဒ ခံယူ ခဲ့သည္။

၁၉၅၇ တြင္ သီဟိုဠ္ႏွင့္ အိႏၵိယသို႕ ကမာၻ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဖရင့္ အတြက္ သြားေရာက္ ခဲ့သည္။

၁၉၆ဝ ၾသဂုတ္လ ၁ဝ ရက္တြင္ အေရွ႕ဂ်ာမနီ ဟမ္းဘတ္ တကၠသုိလ္က ဆရာႀကီးအား ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပညာ ပါရဂူ (ေဒါက္တာဘြဲ႕) အပ္ႏွင္း ဂုဏ္ျပဳ ခဲ့သည္။ ဂ်ာမနီသို႕ ေဆးကု သြားခဲ့သည္။



၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ စ၍ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ စာေရးဆရာ သမဂၢ၏ နာယကႀကီး အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့သည္။



၁၉၆၃ ၾသဂုတ္လ ၆ ရက္၊ ညေန ၄ နာရီမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္ ခန္းမတြင္ က်င္းခသည့္ ဟီ႐ိုရွီးမားေန႕ အခမ္းအနားသို႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကြန္ဂရက္ ဥကၠဌ အေနျဖင့္ သဝဏ္လႊာ ေပးပို႕ ခဲ့သည္။



ျပည္သူ႕ သမုိင္း အလ်ဥ္တြင္ ပါဝင္ ခဲ့ေသာ နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႕က်င္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး၊ စာေပ ဖခင္ႀကီး သခင္ ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းသည္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္႐ြက္ ရင္းျဖင့္ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၂၃ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႕ နံနက္ ၁ နာရီခြဲတြင္ လူႀကီး ေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီး၏ စ်ာပနအတြက္ အာဏာသိမ္း ေနဝင္း စစ္အုပ္စုက ပထမ က်ပ္ေငြ တစ္ေသာင္း၊ ေနာက္ထပ္ က်ပ္ေငြ ၅ ေထာင္၊ စုစုေပါင္း က်ပ္ေငြ တေသာင္းခြဲ ကူညီခဲ့သည္။ သတင္းစာ တိုက္မ်ားက ေန၍ ဆရာႀကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း စ်ာပန ရံပံုေငြ ဖြင့္ခဲ့သည္။ ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္၊ ညေန ၅ နာရီတြင္ ဆရာႀကီး၏ ႐ုပ္ကလာပ္ကို စမ္းေခ်ာင္း ခ်မ္းသာလမ္း ေနအိမ္မွ ေန၍ စမ္းေခ်ာင္း ပဒုမၼာ ကြင္းရွိ အာဏာသိမ္း စစ္အုပ္စု ေဆာက္ေပးသည့္ မ႑ပ္သို႕ ေ႐ႊ႕ေျပာင္း ခဲ့သည္။ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္၊ ေန႕႔လည္ ၂ နာရီ အခ်ိန္မွာ ဆရာႀကီး ႐ုပ္ကလာပ္ကို စမ္းေခ်ာင္း မ႑ပ္မွ ေ႐ႊတိဂံု ဘုရားလမ္းရွိ ကန္ေတာ္မင္ ပန္းၿခံသို႕ ပို႕ေဆာင္ ဂူသြင္း ခဲ့သည္။ဆရာႀကီး ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္၊ ေျမး ၁၅ ေယာက္၊ ျမစ္ ၆၁ ေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

------------------------------------

သခင္ကိုယ္ေတာ္မွိဳင္းအလြန္။

================

၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း အသက္ ၁ဝဝ ျပည့္ အမွတ္တရလုပ္ရန္ ႀကိဳးစားသူ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား အမ်ားအျပား ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္း ခံခဲ့ရျပီး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တုန္းတြင္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း အသက္ ၁၂ဝ ျပည့္ အမွတ္တရ ထုတ္ေဝေသာ စာအုပ္မွာလည္း ဆရာႀကီး၏ပံုကို စာအုပ္မ်က္ႏွာဖံုးမ်ား ေဖာ္ျပခြင့္ မရခဲ့ေခ်။ ထိုအျပင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ ေတာင္ဘက္မုခ္ရွိ ဆရာႀကီး၏ ဂူဗိမာန္ကို ဝင္ခြင့္မေပးေတာ့သည့္အတြက္ အမ်ားသူငါ သြားေရာက္ဂါရဝျပဳခြင့္မရသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည္။ စာေပလက္ရာမ်ားတြင္ ‘တို႔ဗမာ ဝတ္ရြတ္စဥ္’ ဘာသာေရးစာအုပ္မွလြဲ၍ အျခားစာအုပ္မ်ား ျပန္လည္ထုတ္ေဝႏိုင္ျခင္း မရွိေခ်။

=======================================

ေက်ာင္းသားမ်ားထံသို႔--



ေရးသူ-သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း



ဆရာဟာ အသက္ ၁၃ ႏွစ္သားေလာက္ကဘဲ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ၀င္စားလာခဲ့တယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႔-ျမေတာင္တိုက္တြင္၊ စာသင္စဥ္ ၁၀ ႏွစ္သားေလာက္က သီေပါဘုရင္ အဂၤလိပ္ ဘမ္းသြားတာကို ျမင္ခဲ့ရသျဖင့္၊ အလြန္အၾကဴး ၀မ္းနည္းခဲ့တယ္။ ဗမာဘုရင္ကို ဘမ္းသြားပံု ဟာ ၾကက္ဘမ္း၊ ဘမ္းသကဲ့သို႔ ျဖစ္သျဖင့္၊ မေက်မနပ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ခေလးပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း တိရစၦာန္ေလာက္မွ မလြတ္လပ္ပါကလားလို႔- စဥး္စားမိခဲ့တယ္။ ဒုလႅဘတရားျဖစ္ေသာ အလြန္တရာမွ ရခဲတဲ့ လူ႔မႏုႆဘ၀ကို ရေနေသာ္လည္း၊ ႏြား-က်ီးေလာက္ေတာင္ ေနရာမက်ဘူး။ တိရစၦာန္ဘံုကိုၾကည့္။ စာကေလးဟာ၊ လက္မေလာက္ပဲ ငယ္ေသာ္လဲ-လင္းဋဟာ-စာက ေလးေပၚတြင္၊ ဘုရင္မလုပ္ႏိုင္။ ေျခေလးေခ်ာင္း သတၱ၀ါမ်ားကို ၾကည့္ဦး။ ႏြားတို႔ မည္သည္ ထားရာေနတယ္။ စိတ္ သေဘာ ႏူးညံ့ေအာက္က်တယ္၊ ေျခေလးေခ်ာင္း ႐ွိတဲ့ ႏြားဟာ-သတၱိမ႐ွိပင္ ျဖစ္လင့္ကစား ပါးစပ္ျပဲေသာက်ားသည္၊ ႏြားအုပ္ႀကီးထဲကို မ၀င္ရဲဘူး။ဒီတရားေတြဟာ၊ သဘာ၀နိယာမ တရားအတိုင္းဘဲ။ ငရဲတို႔ တိရစၦာန္တို႔-ကာမဘံုတို႔ သုဂတိလားတယ္တို႔ ဆိုတာေတြဟာ၊ ကံအားေလ်ာ္စြာ ေနၾကဘို႔ ထိုင္ၾကဘို႔ဘဲ။ သဘာ၀အတိုင္း ျဖစ္ၾကတာဘဲ။ ငရဲသားဟာ ငရဲမွာဘဲ ေနႏိုင္တယ္။ ျဗဟၼာ၂၀ကို မတက္ႏိုင္ဘူး။

အီတလီတို႔-အဂၤလိပ္တို႔ လိုက္ပီး ဓျမတိုက္ေနၾကတယ္ ဆိုတာေတြဟာ၊ ေ႐ွးတုံးက ဗမာ ေတြ လုပ္ခဲ့သလိုဘဲ။

အခုအခါမွာ၊ က်ဳပ္တို႔တေတြဟာ၊ အဂၤလိပ္ခ်ဲ႔တဲ့ စနစ္ထဲ ေရာက္ေနၾကတယ္။ ဘာနဲ႔ တူသလဲဆိုေတာ့၊ လယ္သမား လက္ေအာက္ ေရာက္တဲ့ ႏြားနဲ႔ တူေနၾကတယ္။

အခုေတာ့-တို႔တေတြ ကၽြန္ျဖစ္ေနေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေတာင္းၾကတယ္။ လြတ္လပ္ေရး လိုခ်င္တယ္ ေျပာၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့၊ ေ႐ွးတံုးက က်ဳပ္တို႔တေတြလဲ ႏိုင္ငံခ်ဲ႔ခဲ့တာပဲ။ အာသံတို႔၊ မဏိပူရတို႔၊ အက္ဂဘတ္ တို႔၊ ေဆးဂုတို႔ဆိုတာေတြဟာ၊က်ဳပ္တို႔ အင္ပိုင္ယာ အပါအ၀င္ေတြဘဲ။ အဲတာဘဲ ၾကည့္ေတာ့။ မွန္ကင္းတလွဲ႔ ထင္းတလွဲ႔ေတြဘဲ။ ၀မ္းနည္းဘြယ္ ဘာမွ မ႐ွိဘူး။ အဂၤလိပ္ေတြလဲ ကၽြန္ဘ၀က တက္လာတာဘဲ။ ေ႐ွးတံုးက၊ ဒင္းတို႔တေတြဟာ၊ ေရာမ လူမ်ိဳးေတြေအာက္ ျပားျပား၀ပ္ေနခဲ့ရ တာဘဲ။ ေရာမတိုင္းျပည္ကို၊ လူ႐ိုင္းေတြ ၀င္ေတာ့မွ၊ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြကို၊ ေရာမလူမ်ိဳးေတြက "မင္းတို႔ဟာ၊ မင္းတို႔လုပ္ၾကေတာ့၊ ငါတို႔ ေတာ့မတတ္ႏိုင္ဘူး" ဆိုၿပီး၊ ပစ္ေျပးၾကတာဘဲ။ အဲဒီေတာ့မွ အဂၤလိပ္ေတြ လြတ္လပ္ေရးကို၊ အေခ်ာင္ရၾကတာဘဲ။ သတၱိေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ လြတ္လပ္ျခင္း မရတာဟာ၊ ဒုကၡအႀကီးဆံုးဘဲ။ ေလာကီဘက္လုပ္ရင္၊ ေလာကုတၱရာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ပါကလားဆိုတာ ရိပ္မိတယ္။ ဦးပုညေရးတဲ့ စာတခု႐ွိတယ္။ ၀ိဇယဇာတ္ထဲမွာလား ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ အဲဒီအထဲမွာ- ၀ိဇယမင္းသားကို ပင္လယ္ေမွ်ာတဲ့အခမ္းမွာ ထင္တယ္။ "ဘုရားအႀကိဳက္၊ တရားလိုက္လ်င္လဲ လူ၌ အေရးညံ့ တတ္သည္" လို႔ ဆိုတယ္။ ေလာကုတၱရာတရား လိုက္အား ႀကီးေတာ့လဲ ေလာကီမွာ ဓမၼေနာက္ပိတ္ေခြး ျဖစ္တတ္ တယ္။ ေလာကုတၱရားက ဘယ္လိုဆို သလဲ ဆိုေတာ့ သည္းခံရင္ ျမတ္တယ္တဲ့။ ေခါင္းေျခေထာက္နဲ႔ ကန္ ရင္လဲ ခံရမယ္တဲ့။ ဒါမွ နိဗၺာန္ရမယ္တဲ့။ ေခတ္သမယ အားေလ်ာ္စြာဆိုရင္၊ က်ဳပ္တို႔တေတြဟာ ေလာင္းရိပ္မိေနၾကတယ္။ တျခားမၾကည့္နဲ႔ တကၠသိုလ္ဟာ တကဲ့ပညာ ေတြ သင္ၾကားေပးဘို႔ ဆိုေပတယ္လို႔၊ တကၠသိုလ္ က ပညာ တတ္ေတြဟာ၊ လူရာမ၀င္ႏိုင္ပါဘူး။ ခိုင္းစားဘို႔ သင္ေပးတာဘဲ။ အဂၤလိပ္က ခိုင္းစားဘို႔ဘဲ။ အလြန္ဆံုးျဖစ္၊ ငါးေထာင္စားဘဲ။ ငါးေထာင္စားေခါင္းေဆာင္ ဘာေကာင္ေတြက၊ အင္မတန္ ႀကီးက်ယ္ၾကတယ္။ ဘာနဲ႔တူ သလဲ ဆိုေတာ့ လယ္သမားေတြနဲ႔ အင္မ တန္တူတယ္။လယ္႐ွင္ေတြက-လယ္သမားကို "မင္းငါ့လယ္ ထြန္-စပါး ၂၀ ေပးမယ္" ဆိုတာလိုဘဲ။ ဒီေကာင္ေတြ-ခိုင္းတာ လုပ္ ေနၾကရတာဘဲ။ေခြးမသားေခါင္းေဆာင္ေတြ ေယာင္ေတာင္-ေပါင္ေတာင္နဲ႔။ အားၿပိဳင္ၾက-ဆဲၾကတယ္။ က်ဳပ္တို႔ နားလယ္တာ ေတာ့ စားက်က္လုေနတာ ေတြ႔ရတာဘဲ။ ေျပာေတာ့ ဥပေဒျပဳအမတ္တဲ့၊ ၅၀၀၀ိ စား အေကာင္ေတြ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔တေတြ- အရက္ေတြမူးၿပီး ဆဲတာေတြေတာ့ ပုလိပ္ကမဖမ္းဘူး။ တခ်ိဳ႔ အေကာင္ေတြ လဲ-ညီလာခံသဘင္ဆိုတဲ့ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း အေပ်ာ္ လာၾကတာဘဲ။ တခ်ိဳ႔ေကာင္ေတြ- ပုလင္းပိုက္ၿပီး ငိုက္ေနၾကတာဘဲ။ "၀ံုး၀ံုး" ဆိုၿပီး လက္ခုတ္တီးမွ ႏိုးၾကတာဘဲ။ ဟိုတံုးက အခု ငါးပြင့္ဆိုင္ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့၊ ဘေဖတို႔၊ အခုသစ္ေတာေရး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေနတဲ့-ေမာင္ပုတို႔၊ ထြန္း႐ွိန္ တို႔ေပါ့။ အဂၤလန္ျပည္သြားၿပီး ဟုမၼ႐ူးေတာင္းၾကတယ္။ က်ဳပ္ကေတာ့- ဒီဟာမ်ိဳးေတြဟာ ေတာင္းတိုင္းေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ က်ဳပ္တို႔လဲ ၾကည့္ပါလား-အာသံတို႔ မဏိပူရတို႔ ဆိုတဲ့ နယ္ေတြကို သာသာၾကည္ၾကည္ ျပန္ေပးခဲ့တာမွ မဟုတ္ဘဲ။ အဂၤလန္ျပည္ဆိုတာလဲ- ဘာမွ ႐ွိတာမဟုတ္ဘူး။ ဆားတို႔ မီးေသြးတို႔ေလာက္သာ ႐ွိတာ။ ေခြးမသားေတြ အူေျခာက္ေနတာ။ သူတို႔တေတြ-မိုင္ေပါင္း ခုႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ကလာတာ ငတ္လို႔ေပါ့။ ဟိုတံုးက-ယိုဒယားတို႔ ဘာတို႔ဆိုတာ သြားတိုက္ခဲ့ရတာဘဲ။ အခုလဲ အဂၤလိပ္က မတားရင္၊ ယိုးဒယားေလာက္ေတာ့ တို႔ေျခ ေအာက္ ေရာက္ေသးရဲ႔ ရေသးရဲ႔ ထင္တယ္။ အဲဒီ တိုက္စဥ္တုံးကေတာ့-အခုလိုမဟုတ္ဘူး။ ႐ွင္ဘုရင္ကို မိပီဆိုရင္ " နန္းကိုစိုးခ်င္ေသး လား။ စိုးခ်င္ရင္ သစၥာျပဳ၊ သစၥာေရေသာက္၊ သမီးကညာဆက္၊ ေ႐ႊပန္း-ေငြပန္းဆက္၊ အေဆာင္ေတြ-ဘာေတြျဖဳတ္ခ်။ တို႔ဗမာမင္းက-ထီး ၈ စင္း ေဆာင္း တယ္၊ မင္းတို႔ ေလးစင္းသာ ေဆာင္း" ဒါေလာက္လုပ္တာဘဲ။အင္း၀ကို ယိုးဒယားက ဆက္သရတယ္ဆိုတာလဲ ဆင္ ၃-၄ ေကာင္ ေလာက္ပဲ။

ေ႐ႊဆိုလဲ ၁ ပိႆာ ၂ ပိႆာေလာက္ ဆက္ရတာဘဲ။ သၼီးကညာ ဆက္တယ္ဆိုတာကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ဗမာဘုရင္ေတြ ဂြက်တာဘဲ။ မိန္းမေတြ သိတ္မ်ားတာဘဲ။ သူ႔ေခတ္နဲ႔သူမို႔ ယူရတာဘဲ။ စစ္တိုက္ရတာ သိတ္မလြယ္ဘူး။ ပင္လယ္ခရီးက ေလွနဲ႔ သြားရတယ္ဆိုရင္လဲ၊ ေလထဲ လိႈင္းထဲ ေလွပါသြားတာမ်ိဳးဘဲ။ တခါတေလ-ယိုးဒယားက သူပုန္ထတယ္ဆိုရင္ အင္း၀က ၃လ ေလာက္ၾကာမွ ၾကားရတာ ဘဲ။ အဲဒီေတာ့လဲ သူတို႔ရဲ သၼီးကညာဟာ ဗမာဘုရင္ရဲ႔ မိဖုယားျဖစ္ေနရင္၊ ေတာ္႐ံုတန္႐ံုနဲ႔ သူပုန္မထ၀ံ့ဘူးေပါ့။ သၼီးမ်က္ႏွာ ေထာက္ ထားေနရေသးတာကိုး။ အဆံုးက်ေတာ့ သၼီးကညာ ဆိုတာ ဒဇာခံေပါ့ေလ။ က်ဳပ္တို႔ ေတာစြန္ ေတာင္ၾကားက အသက္ ၂၀-၂၂ ႏွစ္ေလာက္ ရန္ကုန္ေရာက္လာတယ္။ ဂ်ီ-စီ-ဘီ-ေအ အသင္းေတြကလဲ ေပၚလာေတာ့ တအားတက္မိတယ္။

အသင္းအစည္းအေ၀းေတြေတာ့ သြားမတက္ပါဘူး၊ စိတ္ကိုကလဲ တယ္ဟန္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္မဲ့ အေကာင္ေတြ ၾကည့္ရတာလဲ၊ တယ္အားရစရာ မေကာင္းပါဘူး။ ေယာက်္ားမပီသတဲ့ ေကာင္ေတြသာ မ်ားတာဘဲ။ မ်က္ႏွာသနပ္ခါးေတြနဲ႔။ ဗိုလ္ကေတာ္စိတ္ ေပါက္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြဘဲ။ ဘာ-ညာဆိုတဲ့အေကာင္ေတြက သိတ္မ်ားေနေတာ့၊ က်ဳပ္တို႔လဲ ေ႐ွာ့ေနၾကတာဘဲ။

ေနာက္ဆံုးေရးတဲ့ ေခြးဂဏၭိဆိုတဲ့ က်မ္းဟာ-အခုလက္႐ွိ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ-ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေခြးေတြနဲ႔ တူတဲ့အေၾကာင္း ဘဲ။ အဲဒီလိုနဲ႔ေနရင္း သခင္ကေလးေတြ ေပၚလာတယ္။ အလကား ေတြ႔ကရာ ေ႐ွာက္ဆဲေနတဲ့ ေကာင္ကေလးေတြဘဲလို႔ အမွတ္ ထား တယ္။ဒါနဲ႔ ဗစိန္တို႔၊ ဘလူတို႔ ေထာင္တဖုတ္ဖုတ္က်ေနတာ ေတြ႔ရေတာ့ အင္း အသင့္အတင့္ ေတာ့ ဟန္လာၿပီ။ စိတ္ဓါတ္ေတြ ေျပာင္းေနတယ္ဆိုတာ စဥ္းစားမိတဲ့...။



လြန္ခဲ့တဲ့ ေခြးမသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းလမ္း မေတြ႔လို႔ဘဲ။ ဘာမဆို ႀကိဳးစားရင္ ရမွာဘဲ။ ဘုရားဆုေတာင္ ေတာင္းရင္ရတာဘဲ။ ဇြဲႀကီးႀကီးနဲ႔သာ လုပ္ဘို႔ လိုတာဘဲ။ ကာလေဒသ ပေယာဂကို ၾကည့္ျပန္ေတာ့၊ လူေကာင္းသူေကာင္းေခတ္ ေရာက္ၿပီဆိုတာ သိတယ္ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔လဲ သခင္နာမယ္ယူၿပီး၊ ေရနံေခ်ာင္းကြန္ဖရင့္ လိုက္ပီး ကူခဲ့တာဘဲ။ လူငယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး မေသခင္-တပြဲတလမ္း စမ္းခ်င္တာပါဘဲ။ ေနာက္က-လူႀကီးေတြ လုပ္ၾကတာက၊ ကိုယ့္ေခါင္းေဆာင္ မေကာင္းမွန္းသိရက္နဲ႔၊ တခ်ိဳ႔က ၾကည္ညိဳေနၾကတုံးဘဲ။ တည္မိတဲ့ ဘုရားေတာ့ ဠင္းတဘဲနားနားဆိုပီး၊ သေဘာထားၾကတယ္ ထင္တယ္။ တျခားမၾကည့္နဲ႔ေလ။ စားက်က္မရခင္-ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၾကတာဘဲ၊ အမ္ေအ ဦးသိန္းေမာင္တို႔ မ်ားဆိုရင္ အဲဒီ [ဆြဲခ်] ဆိုတဲ့ ရာထူးရေနတဲ့ ဦးသိန္းေမာင္ေပါ့။ ၁၀၀၀ိ-စား ကစတယ္ဆိုရင္ဘဲ ပုသိန္သားေတြ ရင္ဘတ္ကို ေျခကန္ထြက္တာဘဲ။ ႏိုင္ငံေရးဟာ ကုသိုလ္တပဲ-ငရဲတပိႆာ ဆိုၿပီး၊ အခုေတာ့ ငရဲတပိႆာဘဲ လုပ္ေနတာဘဲ။ ေ၀ႆႏၱရာဇာတ္မွာ ၾကည့္ပါလား။ ေတာထြက္တဲ့ ပါရမီ မထဲ့ခဲ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ သဒၶါေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။ တိုင္းျပည္က ေ၀ႆႏၱရာကို ဆင္ျဖဴေတာ္ လွဴပစ္ရမလားဆိုၿပီး အလိုမ႐ွိတာနဲ႔ ထြက္ရတာဘဲ။ ဟိုတံုးကလဲ ဒီမိုကေရစီေခတ္နဲ႔ဘဲတူတယ္။ ႏိုင္ငံကို ျဖဳန္းတီး ေအာင္ လုပ္တဲ့ ႐ွင္ဘုရင္၊ အသံုးႀကီးတဲ့ ႐ွင္ဘုရင္ဆိုၿပီး ႏွင္ထုတ္ျပစ္တာဘဲ။



ေက်ာင္းသားေတြဟာ အမွန္အားျဖင့္၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ မသက္ဆိုင္ေသာ္လဲ၊ သူတို႔ကို ၾကည့္ပီး က်ဳပ္က သိတ္အားရတာဘဲ။ ဘာျပဳလို႔လဲ။ သူတို႔တေတြက တိုင္းျပည္ဘက္က ပါေနတာကိုး။ အစိုးရကဆိုလဲ သူတို႔ကို လူဆိုးစာရင္းထဲ သြင္းထားတာဘဲ။



က်ဳပ္တို႔ နယ္လွဲ႔တရားေဟာရင္းနဲ႔ ေ႐ွးအဖိုးႀကီးတေယာက္နဲ႔ ေတြ႔တယ္။ သူက 'ဘဲ့နယ္ ေယာဂီဆရာမႈိင္း ဆရာမႈိင္းနဲ႔ ဆိုပီး၊ မိုးညႇင္းေယာဂီနဲ႔လဲ မတူပါလားလို႔ ေမးတယ္' ဘယ္တူမလဲ၊ က်ဳပ္တို႔က သခင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ေယာဂီဘဲ။ က်ဳပ္တို႔တေတြ နိဗၺာန္ေရာက္ ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကတာဘဲ။ မိုးညႇင္းဆရာေတာ္ႀကီးကို ပင့္ဖိတ္ၿပီး တရားေဟာတာလဲ နိဗၺာန္ လိုခ်င္လို႔ဘဲ။ တျပည္လံုး နိဗၺာန္ေရာက္ခ်င္လို႔ဘဲ။ တျပည္လံုး နိဗၺာန္ေရာက္ၾကရင္လဲ ေကာင္း သားဘဲ။ မိုးညႇင္းဆရာေတာ္ႀကီးကေတာ့၊ တျပည္လံုးက လူေတြ သည္းခံတတ္တဲ့ တရား႐ွိ ေအာင္၊ ဆင္းရဲတဲ့ဘ၀နဲ႔ တင္းတိမ္ေနႏိုင္ေအာင္၊ ေၾကနပ္ေနေအာင္ ေဟာတာနဲ႔တူတယ္။ နိဗၺာန္ကို က်ဳပ္တို႔ကေတာ့ မေရာက္ႏိုင္ ေသးတာနဲ႔ မသြားခ်င္ေသးဘူးလို႔ ျပန္ေျပာခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက က်ဳပ္ကို မဖိတ္ေပမဲ့-လာခ်င္ေနတာ-ၾကာလွၿပီ။ ေက်ာင္းသားေတြက အလံေတာင္ေပၚကေနပီး ဖိတ္ရင္ ေတာင္ လာမွာဘဲ။ အမွန္မွာဆိုေတာ့ အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာ သမၸတိၱေခတ္၊ ၀ိပၸတၱိေခတ္ ၾကည့္လုပ္ၾက ဆိုဘဲ။ ေခြးမသားေတြ မေကာင္းလို႔ က်ဳပ္တို႔တေတြ ေယာင္ခ်ာခ်ာေနရတယ္။ အဲဒီ ေ႐ွးေခါင္း ေဆာင္ေတြ၊ ဘိလပ္ျပန္ေတြ ေခြးမသား ေတြ အေၾကာင္းေျပာေတာ့ ပုဂံ-ငသေယာက္က အေကာင္ေတြ စဥ္းစားမိတယ္။ ဒီေကာင္ေတြက အလကားေကာင္ေတြ၊ လက္ေၾကာတင္းေအာင္ မလုပ္ခ်င္။ အမွန္ကေတာ့ ၿမိဳ႔မွာေနတာ လူညာေတြဘဲ။ ေဘာ္ေၾကာ့ေနခ်င္ၾကတာဘဲ။ ဒါနဲ႔ ခုနင္ကေျပာတဲ့ ပုဂံငသေယာက္က၊ လူပ်င္းေတြ-ေ႐ႊၿမိဳ႔ေတာ္ အင္း၀တက္ၿပီး၊ အလုပ္႐ွာၾကတာကိုး။ ထီးေတာ္မိုးလိုလို၊ အိပ္ဖန္ေစာင့္လိုလို။ အိပ္ဖန္ေတာ္ေစာင့္ ဆိုတာ ဒရ၀မ္ဘဲ။ ဒီေကာင္ေတြ ဘာလုပ္သလဲ သိလား။ ေလွခါးရင္းကေစာင့္-ေခြးလိုစင္းၿပီး တငိုက္ငိုက္နဲ႔ ေစာင့္ၾကတာေပါ့။

ဒါနဲ႔ တေန႔ၾကေတာ့ ႐ြာျပန္ၾကမွာကိုး။ သူတို႔က ေလွသမားေတြကို ေျပာလိုက္တယ္။ [ငသေယာက္။ တူ႐ြင္းတိုင္သားတို႔-ငါတို႔ တန္ခူးလဆန္း ၆ရက္ေန႔ ျပန္မယ္] လို႔မွာလိုက္သတဲ့။

႐ြာေရာက္ေတာ့ ႐ြာသားေတြက ေ၀ါနဲ႔ ယဥ္နဲ႔ ဆီးႀကိဳၾကသတဲ့။

ေတာကလူေတြက ႐ွင္ဘုရင္အေၾကာင္း သိခ်င္လို႔ ေမးၾကသတဲ့။ "တို႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း-႐ုပ္ေသးထဲက ႐ွင္ဘုရင္သာျမင္ဘူး တယ္။ အ႐ုပ္ထဲကလို ခၽြန္သလား" ေမးတယ္။

"ဟာ သိပ္ခၽြန္တာဘဲလို႔ ေျဖလိုက္သတဲ့"

"႐ွင္ဘုရင့္အသက္ တို႔လက္ထဲမွာ" လို႔ေျပာသတဲ့။

႐ွင္ဘုရင့္နား အိပ္ရတာ-ဂ်ပိုးသိတ္ကိုက္တာဘဲတဲ့ ေျပာၾကေသးတယ္။

႐ွင္ဘုရင္ဆိုလို႔ တခါမွ ျမင္ဘူးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေခြးမသားေတြ ဒီလီကိတ္ေတြလဲ ဒီအတိုင္းဘဲ။ ဘိလပ္နန္းေတာ္ရင္းက ျပန္လာၾက တဲ့ အေကာင္ေတြဘဲ။

အခုကာလ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ပါးစပ္ဟာ အင္မတန္စူးတယ္။ ဟိုတခါ သတင္းစာထဲ ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ဗမာျပည္က ေခါင္း ေဆာင္ ေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသသင့္တယ္လို႔ စကားေျပာၿပိဳင္ပြဲတခု ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

အဲဒီလို ျဖစ္ပီးလို႔မွ မၾကာခင္ ထိပ္တင္၀ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသတယ္ ၾကားရတာဘဲ။ ထိပ္တင္၀ဟာ ငါးပြင့္ဆိုင္ရဲ႔ ဘုရား ေပါ့။ တိုင္းျပည္က သာကီ၀င္ ေတာင့္တေတာ့ ထိပ္တင္၀ ဘမ္းျပၿပီး ဒီေကာင္ေတြ အလုပ္လုပ္ၾကတာဘဲ။ ဘုရားလဲပီး ျငမ္းလဲ ကန္ခ် ဆိုတာလို ထိပ္တင္၀လဲ ႏိုင္ငံေရးစြန္႔ၿပီး လယ္သြားထြန္ေနတာဘဲ။ မၾကာခင္ ကိုယ့္ဟာကို ေသနပ္နဲ႔ ပစ္သတ္ ေသတာဘဲ။ အဲဒါဟာ ဘမ္းျပ လမ္းျပဘဲ။

အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ တံခိုး႐ွိတယ္ ဆိုတာဘဲ ၾကည့္ေတာ့။ ယခု ေက်ာင္းသားေတြဟာလဲ စု႐ံုးမိၾကပီ၊ တိုင္းျပည္ရဲ႔ အက်ိဳး႐ွိမဲ့ အလုပ္ေတြသာ လုပ္ၾကေပေတာ့။ က်ဳပ္တို႔ေတာ့ ဒီညီလာခံသဘင္ ေအာင္ဘို႔ ဆုေတာင္းတာဘဲ။

[ဤမိန္႔ခြန္းကို သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္ဘတ္႐ႈ ျပင္ဆင္ၿပီးမွ ပံုႏွိပ္ပါသည္။]

[ေအာက္ပါတို႔သည္ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပုသိန္ ညီလာခံသဘင္ကို၊ ဖြင့္ လွစ္စဥ္က သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း မိန္႔ဆို ခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ နဂါးနီတိုက္ထုတ္ 'ဗမာ့အေရး' စာအုပ္၊ ပထမတြဲ၊ က ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။ မူရင္းရသာ မပ်က္ေအာင္ စာလံုးေပါင္း ကအစ မူရင္းအတိုင္း ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။ by - ကုိ၀ိုင္၀ိုင္ေက၏ ေဖ့စ္ဘုတ္

"ဂ်ဴလိုင္ ၁၉ လုပ္ႀကံမႈႀကီး ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳသူတို႔၏ေျပာၾကားခ်က္မ်ား"

Friday, July 20, 2012 2 comments




ဦးဘဂ်မ္း

ထိုေန႔က ၀န္ႀကီးမ်ားအစည္းအေ၀းသည္ အတြင္း၀န္မ်ားရံုး အေဆာက္အဦး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏
ရံုးခန္း တြင္ ဂ ငယ္ပံု အစည္းအေ၀းစာပြဲႀကီး၌ နံနက္ ၁၀ နာရီခန္႔အခ်ိန္တြင္ စတင္က်င္းပရာ
ထိပ္စားပြဲ အလယ္၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းထိုင္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ လက္၀ဲဖက္၌ ၀န္ႀကီးမ်ားအဖြဲ႕အတြင္း၀န္ ဦးေရႊေဘာ္သည္လည္းေကာင္း ၊ လက္ယာဘက္ စားပြဲ၌ သခင္ျမ ၊ ဦးရာဇတ္ ၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳ ၊ဦးဘ၀င္း ႏွင္႔ မန္းဘခိုင္ တို႔ အစဥ္အတိုင္းသည္ လည္းေကာင္း ၊ လက္၀ဲဘက္စာပြဲ၌ ဦးဘဂ်မ္း ၊ဦးေအာင္ဇံေ၀ ၊ ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမ ၊ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး တို႔ အစဥ္အတိုင္းသည္ လည္းေကာင္း ထိုင္ၾကၿပီးလွ်င္လက္ယာဖက္ သခင္ျမတို႔ စာပြဲထိပ္ရိွ ကုလားထိုင္၌ အစည္းအေ၀းတြင္ စဥ္းစားေသာကိစၥႏွင္႔သက္ဆိုင္သည္႔ ၀န္ႀကီး ဌာန၏ အတြင္း၀န္က ထိုင္ရသည္။

နံနက္ ၁၀ နာရီ မိနစ္ ၃၀ ခန္႔တြင္ လူသတ္သမားမ်ားေရာက္လာခ်ိန္၌ ၀န္ႀကီးမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္
ရိွေနေသာ အလွည္႕က် အစိုးရအတြင္း၀န္မွာ ဦးအုန္းေမာင္ျဖစ္သည္။ ဦးအုန္းေမာင္ ေရာက္လာၿပီး
သံုးေလးမိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ လူသတ္သမားမ်ား ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အစည္းအေ၀း အစီအစဥ္အရ
ထိုအခ်ိန္သည္ ဦးအုန္းေမာင္၏ အလွည္႕ မက်ေရာက္ေသး။ သံအမတ္ေဟာင္း (ထိုအခ်ိန္က အတြင္း၀န္) ဦးၾကင္၏အလွည္႕ ျဖစ္သည္။ ဦးအုန္းေမာင္က မိမိတြင္ အျခားအေရးႀကီးေသာ ကိစၥတခု ရိွေနေသးေၾကာင္း ဦးၾကင္အားေျပာျပခြင္႔ပန္ၿပီးလွ်င္ အစည္းအေ၀းသို႔ ဦးစြာလာ၍ သူေရးထားသည္႕ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး စီမံကိန္းအေၾကာင္း ရွင္းလင္းတင္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍သာ အစည္းအေ၀းအစီအစဥ္အတိုင္း စဥ္းစားျဖစ္လွ်င္(သို႔တည္းမဟုတ္) လူသတ္သမားမ်ား ငါးမိနစ္ခန္႔ေစာ၍ ေရာက္လွ်င္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား လုပ္ႀကံခံရသည္႕ရင္နင္႔ဖြယ္ကိစၥတြင္ ဦးအုန္းေမာင္၏ အသက္တေခ်ာင္း အဆစ္ပါသြားခဲ႔မည္ မဟုတ္ေပ။

ထိုေန႔က ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေသာ ေနရာသည္ လူသတ္သမားမ်ား ၀င္လာေသာတံခါးကို မ်က္ႏွာမူလ်က္ ျဖစ္သည္။
တံခါးေစာင္႔ရံုးေစကို ဖယ္ရွား၍ တံခါးကိုတြန္းၿပီး၀င္လာၾကေသာ စစ္၀တ္စံု၀တ္ လူသံုးေလးေယာက္ကို
ျမင္ရေသာ အခါ ကၽြန္ေတာ္၏စိတ္၌ အေရးတႀကီးကိစၥတခုအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထံသို႔ သတင္းပို႔ရန္ လာျခင္းျဖစ္ မည္ ၊

ဒို႔လူေတြဟာ နားမလည္ခ်က္ ဆိုးရြားလွေသးသည္ ၊ ၀န္ႀကီးမ်ား အစည္းအေ၀းခန္းထဲ လာတာေတာင္
ေသနတ္ေတြ အျပင္မွာမထားခဲ႔ဖူး ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား သူ႔လူေတြ ဤကဲ႔သို႔ ေနာက္မလုပ္ရန္ ဆံုးမထားပါဟု
ေျပာဦးမည္ စိတ္ကူးေနစဥ္ ေရွ႕ဆံုးမွ၀င္လာသူသည္ အစည္းအေ၀းစာပြဲႀကီး၏ ဂ ငယ္ပံုအ၀မွ၀င္၍ အလယ္၌
ေျခစံုရပ္ၿပီးလွ်င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အားစ၍ ပစ္ေလေတာ႔သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ထိုင္ရာမွထ၍ လက္ကာျပၿပီးလွ်င္ တခုခု ေအာ္၍ေျပာသည္။ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္လိုက္ပါ။ လူသတ္သမားမ်ား ပစ္ခတ္ေနစဥ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ သူ၏လက္ယာဖက္ ေနာက္ဆြယ္တြင္ရိွေသူ ရံုးစာပြဲသို႔သြားရာမေရာက္မီ စာပြဲ ၂ ခုအၾကား၌ က်ဆံုးခဲ႔ေလ သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား စတင္ပစ္ခတ္ခ်ိန္၌ ဦးေရႊေဘာ္ႏွင္႔ ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမတို႔သည္ ျပတင္းေပါက္မွေက်ာ္၍
အစည္းအေ၀း ခန္းမႏွင္႔ ကပ္လ်က္ရိွေသာ ဦးေရႊေဘာ္၏ ရံုးခန္းသို႔ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ၾကေလသည္။
ကၽြန္ေတာ္သည္ ပစ္သည္ကိုျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ေမွာက္၍ အိပ္ခ်လိုက္ၿပီးလွ်င္ လက္၀ဲဖက္တြင္
ကပ္လ်က္ထိုင္ေနသူ ဦးေအာင္ဇံေ၀၏လက္ကို ဆြဲ၍ခ်လိုက္သျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တၿပိဳင္ တည္းေလာက္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ ေမွာက္လ်က္သား ျဖစ္သြားၾကပါသည္။

လူသတ္သမားမ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင္႔ သခင္ျမတို႔ စာပြဲရိွ လူမ်ားအား ပစ္ၿပီး၍အားရမွ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ရာဖက္သို႔ ပစ္သျဖင္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား မဲ၍ပစ္ေနစဥ္ ဦးေရႊေဘာ္ႏွင္႔ ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမတို႔
ေျပးခ်ိန္ရခဲ႔သည္။ ဦးေအာင္ဇံေ၀ႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ၾကမ္းျပင္ေပၚ၌လဲလ်က္ရိွေနသျဖင္႔ က်ၿပီထင္၍
မ်ားမ်ားအပစ္မခံရ။ ထိုင္လ်က္ရိွေနသူမ်ားကိုသာ အာရံုျပဳ၍ ပစ္ခတ္ၾကသည္။ ထိုင္သူမ်ားအား
အေတာ္အားရေလာက္ေအာင္ ပစ္ခတ္ၿပီးသည္႕ေနာက္ စာပြဲ၀ိုင္းအလယ္၌၀င္၍ ပစ္သူသည္ ဒူးေထာက္၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဖက္သို႔ ေ၀ွ႔ရမ္းပစ္ခတ္ေသးသည္။ ထိုသို႔ ပစ္ခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ လက္ယာဖက္
လက္သူၾကြယ္ထိပ္ကို ထိမွန္ခဲ႔ေလသည္။ အုတ္နံရံမွ ျပန္၍၀င္လာေသာ က်ည္ဆံျဖစ္သည္ဟု ယူဆခဲ႔ပါသည္။

အပစ္အခတ္မ်ားရပ္စဲ၍ လူသတ္သမားမ်ား ျပန္ဆုတ္စဥ္ အခန္းတြင္းမွ မထြက္ေသးမီ ဦးေအာင္ဇံေ၀သည္
အိပ္ေနရာမွ ထထိုင္ၿပီး " ေသကုန္ၾကၿပီ ၊ ေသကုန္ၾကၿပီ " ဟု ထိမွန္ၾကသူမ်ားအား လက္ညိႈးညႊန္၍ ၀မ္းနည္းပက္လက္ညည္းညဴေနသျဖင္႔ ထပ္ပစ္ေနဦးမည္ဟု ေျပာၿပီး ဆြဲလိုက္မွ ျပန္လွဲခ်လိုက္ပါသည္။



- ဦးေအာင္ဇံေ၀

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လ ၁၉ ရက္ေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီခန္႔တြင္ ကၽြႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ တခဏတာမွ် ခံစားလိုက္ရေသာ
အေတြ႕အႀကံဳႏွင္႔ အနိဌာရံုျမင္ကြင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္၏ တသက္တာတြင္ မည္သည္႕နည္းႏွင္႔မွ် ေမ႔၍ မရႏိုင္ေတာ႔ေပ။
ေသနတ္သံမ်ား စဲသြားၿပီးေနာက္ လူသတ္သမားမ်ားထြက္သြား၍ အသံပလံမ်ား ဆိတ္ၿငိမ္သြားေသာအခါတြင္မူ

ကၽြႏု္ပ္ႏွင္႔ ၀န္ႀကီးဦးဘဂ်မ္းတို႔သည္ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနရာမွ ထၿပီး စာပြဲပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည္႕မိၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္မွတ္မိေသာျမင္ကြင္းကို ေဖာ္ျပရလွ်င္ ေပ ၄၀ ခန္႔မွ်ရိွေသာ ခန္းမႀကီးတခုလံုး ဆီးႏွင္းမ်ား က်သကဲ႔သို႔

ယမ္းေငြ႕မ်ား တေထာင္းေထာင္းႏွင္႔ ဖံုးလႊမ္းေနၿပီး က်ည္ဆံမ်ားကလည္း ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ျပန္႔ႀကဲ၍ ေနေပ သည္။

ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္း ( ထိုစဥ္က စပတ္လမ္း ) ဖက္သို႔ မ်က္ႏွာျပဳထားေသာ ဂငယ္သ႑ာန္ စာပြဲထိပ္ႏွင္႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွာ တံုးလံုးလဲလ်က္ၿငိမ္သက္ေနသည္။

စာပြဲလက္ယာဖက္တြင္ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္စံထြန္းက သူ၏ ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ပင္ထိုင္လ်က္ စာပြဲေပၚသို႔ ကုန္း၍လက္ေထာက္ထားၿပီး ပါးစပ္မွ ေသြးမ်ား ယိုစီးက်ေနသည္။ စာပြဲလက္၀ဲဖက္တြင္ ထိုင္ေနၾကေသာ
၀န္ႀကီး သခင္ျမသည္ စာပြဲထိပ္ လက္၀ဲဖက္ေထာင္႔ စာပြဲေအာက္နား၌ ေမွာက္လ်က္လဲေနရာ
ေသဆံုးေနၿပီ ဟု ယူဆရသည္။ ၀န္ႀကီး မစၥတာ ရာဇတ္ ၊ ၀န္ႀကီး ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳ ၊ ၀န္ႀကီး ဦးဘ၀င္းႏွင္႔
၀န္ႀကီး မန္းဘခိုင္တို႔သည္ သူတို႔ထိုင္ၿမဲ ကုလားထိုင္မ်ားတြင္ေခါင္းငိုက္စိုက္က်လ်က္ ၿငိမ္သက္ေနၾကသည္။

မစၥတာ ရာဇတ္ႏွင္႔ ဒီဒုတ္ဦးဘခ်ိဳတို႔ ႏွစ္ဦးတည္းသာ မေသဆံုးၾကေသးပဲ အနည္းငယ္စီ အသက္ရႈရိႈက္
လႈပ္ရွားေနသည္။ စာပြဲ၏ လက္ယာဖက္ ကၽြႏု္ပ္ႏွင္႔ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး အၾကားတြင္ထိုင္ေနေသာ
၀န္ႀကီး ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမႏွင္႔ စာပြဲထိပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လက္ယာဖက္တြင္ထိုင္ေနေသာ
အတြင္း၀န္ ဦးေရႊေဘာ္တို႔ ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ အျပင္ဖက္သို႔ အခ်ိန္မီေရာက္ရိွသြားႏိုင္ခဲ႔ၾကသျဖင္႔
အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္သြားခဲ႔ၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ လက္၀ဲဖက္တြင္ထိုင္ေသာ
တတိယအတြင္း၀န္ ဦးအုန္းေမာင္မည္သည္႕ပံုစံျဖင္႔ ေသဆံုးေနသည္ကိုမူ မမွတ္မိေတာ႔ပါ။


By- Burma Tar Tee

ႏိုင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႀကီး ၊ ျပည္ေထာင္စုႏွင္႔ ဦးေစာ စာအုပ္မွ

ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒလိုင္းလားမားမွ ေဒၚစုထံသို႔

Tuesday, March 27, 2012 0 comments

တိဗက္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒလိုင္းလားမားရဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေပးပို႔တဲ့ သ၀ဏ္လႊာပါ။


ေရြးေကာက္ပြဲ စည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္ေတြသြားေနရင္းက မမာမက်န္းျဖစ္သြားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သာေစမာေစေၾကာင္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ဆႏၵျပဳ ႏႈတ္ဆက္တာေတြ ေရးထားပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႔ က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ဖို႔၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္မႈဟာ လြတ္လပ္ျခင္းကို ႏွစ္သက္တဲ့ ကမၻာတ၀ွမ္းက ျပည္သူေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ အေရးၾကီးတဲ့အေၾကာင္း၊ က်န္းမာပါမွ လုပ္ေဆာင္စရာရွိတာေတြကို ဆက္လုပ္ဖို႔နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အတြက္ အျမဲ ေမတၱာပို႔သေပးေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔လည္း ေတြ႔ဆံုလိုေသးတဲ့အေၾကာင္းေတြ ပါပါတယ္။







CNF ရဲ႕ ရံုးခြဲကိစၥ ထုတ္ျပန္ခ်က္

Sunday, February 26, 2012 2 comments

ျပီးခဲ့တဲ့ ဇန္န၀ါရီလအတြင္းမွာ အစိုးရသစ္နဲ႔ အပစ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦး CNF က တီးတိန္ျမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ရံုးေတြဖြင့္မယ့္ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး၊ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ဆန္႔က်င္ျပီး လုပ္ေဆာင္မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္။



CNF က ခ်င္းျပည္နယ္ တီးတိန္ျမိဳ႕ေပၚမွာ ရံုးဖြင့္မယ္၊ ဘြတ္ဖိလ္ရြာနဲ႔ ဇိမ္ပီးရြာေတြမွာ CNF အဖြဲ႔၀င္ေတြ ေနဖို႔ ေနရာခ်ထားမယ့္ကိစၥေတြကို တီးတိန္ေဒသခံေတြက ကန္႔ကြက္တဲ့အေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုးျပီး သမတ၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌနဲ႔ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌဆီကို ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁ ရက္ေန႔က ေပးပို႔တင္ျပခဲ့တာေတြ အျပီးမွာ အခုလို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္တာပါ။

ေဒသခံေတြက သမတဆီ ေပးပို႔တဲ့ စာ ထဲမွာ CNF နဲ႔ သူ႔ရဲ႕တပ္ေၾကာင့္ ေဒသတြင္းမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရြာေတြနဲ႔ ခရီးသြားျပည္သူေတြကို အဓမၼေငြေၾကးေကာက္ခံခဲ့တာေတြ၊ ေဒသခံေတြကို ဖိႏွိပ္မႈေတြရွိခဲ့တာေတြေၾကာင့္ အကယ္လို႔သာ CNF ရဲ႕ ရံုးကို ဒီေဒသမွာ ဖြင့္ခြင့္ေပးမယ္ဆ္ိုရင္ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ ထပ္ျဖစ္လာျပီး ေဒသျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ထိခိုက္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာေတြ ပါ၀င္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဦးတင့္ေဆြရဲ႕ စာတမ္း

Tuesday, January 31, 2012 2 comments


Current Policy on Drafting
Media Law
Presented by
Tint Swe [Ye' Yint Tint Swe]
Deputy Director General.
Department of Information and Public Relations
Ministry of Information.

Introduction

Myanmar is now transforming to democratic society. To improve this
process one of the vital issue is "Attitude on Media". Nowadays Media (social
or virtual) is one of the crucial estate in political phenomena. Media,
politics and public life are inter-connected relations. Be that as it may, this
paper intends to trace the past Media Laws and the future legislation on
Media. As the presenter is one of the high officials in Information and Public
Relations, this paper is based on the experiences and personal attitude. Also
as an author of books and articles, this paper also represents the feelings and
speculation on future Media Law(s)

(Starting to change) The Media arena

Myanmar had no chance to convene on Media discussions in previous
years from 1962 to 1988, the Socialist Government run the Media Circle in
hegemony and party ideological sense. No one could interfere into the Socialist
party policy, and naturally one party system construed one man rule.

In that period, the regime established a watchdog corp, under the name
of Intelligence Service and the State policy based on one party system was
safeguarded by them. Every sectors were under watched and camour flage
as State Security and defending the Government. The Media world was also
tightened and under the iron heel, no writers, publishers and printers were
expressed free thinking and writings. The Press Serutinity and Registration
Department(PSRD) was also defamed as Military Police Office. Censorship
was very sensitive and naive. But the officials from PSRD were also human
beings. They had also human spirit and morality. They also loved liberty and
free thinking as well. But their profession was under the tightened rules, they
kept away their human spirit and obeyed the orders from upper authourities.
Then they were become notorious. No one can say, what is wrong and what
is right. Under those circumstances, no one could dare to convene like this
seminar.

This phenomena was not exceptional. The Media policy is depending
on State's Policy, it is quite match with the Governmental principles. Nowadays
Myanmar is fowarding to democratic nation with its new Constitution.
The Constitution 2008 indicates the three pillars as the other have, all laws
with previous ideology need to study and review. Some laws will be repealed,
some are need to amend and some are need to prescribe soon.
As the democratic constitutions are shown the importance of the fourth
estate, Myanmar also need to inline with the event. At the time, when the
National Convention on New Constitution processed, the Information Ministry
started to consider on the issue. Gradually, the policy reconsidered and
try to relax. But the process was not obvious and publicised.
This paper can only present briefly, because the work was too intrinsic
and the starting to make a new media law was departmental based. The following
will be the progressive schedule for the new media law from the year
2005.

1) Historically, Myanmar had the following laws regarding to Media.
(a) The Press Act 1867.
(b) The Press Emergency Powers Act 1931
(c) The Copyright Act 1914.

These laws were promulgated by the colonial government since 1867
when Myanmar was under British Government. These laws were enacted up
to 1962. (1)

In 1962, when the Army took the State power and established the Socialist
State, the above mentioned laws were still in practice and more rules,
regulations, instructions and directions were prescribed. Under the Burma
Socialist Programme Party, the Media Circle became rigid and tight, and the
Revolutionary Council (then the Military Government) promulgated the new
regulations and amended the existence.

(d) The Registration of Printers and Publishers law (1962)

But in the initial period of this law had no prior scrutinized regulation
for all literature and periodicals. But in 1964, due to the domestic
curcumstances the strict regulated for prior scrutinized became compulsory.
Later, there were so many rules, regulations, instructions orders and
from time to time notifications were made by concerning office. The 1962
law was amended two times in 1962 and 1971 and the Press Act 1867 was
repealed by this 1962 law.

After 1988, the State Peace and development Council government still
applied the above mentioned laws and regulations. The registration of Printers
and Publishers Law 1962 was amended in 1989. But in 2004 October, the
most powerful Military Intelligence Corps was abolished and in 2005. The
Press scrutiny and Registration Department became under the Ministry of
Information. (Previously it was under Ministry of Home Affairs) and The
Order 22/2005 came out.
From that date 2005- The Relaxation Concept started gradually.

During the 22 years under military administration following the 1988
military coup, in keeping with the aim of establishing a democratic state,
basic requirements for such a state were put in place in all aspects. On the
other hand, various reforms that were called for were implemented gradually
in some certain sectors. With regard to print media the existing legal instruments
at that time were the 1962 Law for Registration of Printers and Publishers
with rules and instructions added from time to time; the 1931 Act
Providing Emergency Powers regarding Printing Presses; the 1914 Copyright
Law etc. In the period from 1988 to 2004 under the military administration,
the only significant change was that the former Literary Workers’ Organization
was reorganized as the Myanmar Writer and Journalists Association.
In October 2004, the powerful military intelligence was dismantled and significant
changes in print media were made. The Department for Press Scrutiny
and Registration that was formerly under the Home Ministry was placed
under the Ministry of Information in April 2005. From that time onward,
under the leadership of Brigadier General Kyaw Sann, Minister of Information,
changes in the conduct of print media business were carried out gradually
with the help of people engaged in this business. Thanks to their discipline,
their understanding of tactical moves made by my department in accordance
with strategies laid down by the ministry. Reforms made in print media
from 2005 to 2011 are listed below:- (2)
(a)In 2005, the following were carried out-
(1)Four aims and objectives regarding scrutiny of publications laid down;
(2) Restrictions prevalent in seven sectors regarding scrutiny of
publications were eased off;
(3) Two strategies for development of print media beneficial to national
interests and to enhance news content in domestic print media;
(4) Laying down of detailed 14 tactical operations and modalities;
(5) Granting publishing licenses to those actually involved in the
publishing business;
(6) Issuing publishing licenses in hundreds in order to promote
competiveness essential in a market economy.
(b) In 2006, the following were carried out-
(1) Writers and journalists were invited to attend a briefing on
developments that had taken place nationwide, disseminating factual
news through the media;

(2) Holding press conferences in various ministries to acquaint journalists
with the kind of work each ministry is doing;
(3) Clear up misunderstanding s by the UN and various countries through
publication of pertinent articles and news releases.
(c) In 2007, the Central Supervising Committee held its second conference
and laid down three policy goals as follows-
(1) To promote furtherance of national interests by media people;
(2) To adopt “rely on a positive approach, goodwill and take a charitable
view “ as ones’ watchword in this endeavour;
(3) To see that dissent do not degenerate into conflict.

(d) In 2008, a delegation headed by a Deputy Director General was sent to
Singapore on a study tour and the following steps taken –
(1) Print and Broadcast media met with AMIC /AIBD groups and on
return, put up proposed changes to respective media to the minister
who gave necessary instructions and comments regarding their
implementation;
(2) In order to obtain end user reaction on these issues, the Department
for Scrutiny and Registration of Publications met with members of
the Literati and Journalists’ Association to prepare
media for the task of taking self-responsibility in their work.
(3) To imbue press, publishers and editors with this concept of selfresponsibility;
meanwhile the ministry will not neglect its responsibility
to take the lead in instilling this concept among this community;
(4) To cultivate the practice of printing what is newsworthy; while giving
this information in a timely fashion.

(e) 2009.Chapter VIII of The Constitution of the Republic of the Union of
Myanmar (2008) provides in section 354,sub-section (a) that “ Every citizen
shall be at liberty….to express and publish freely their convictions and
opinions” and in sub-section (d) “ ..to develop their language, literature ,culture
they cherish, religion they profess and customs…” A print media law that
will satisfy these requirements being needed, the following steps were taken
for its realization-

(1) Print media laws from various countries were procured for study;
(2) Relevant measures were taken to draft a law that will bring the terms
provided by the Constitution into fruition. (3)
(f) In 2010, the following measures were taken-
(1) Meetings were held during the months of June, October and December
during this year to identify strategies on how to ease the present
restrictions in the process of scrutinizing publications through stepby-
step moves.
(2) The plan to bring step-by-step changes in the application of the present
policy on scrutiny of publications was approved.
From the year 2010 following the election of a democratic government, a
fourth column closely tied to the triumvirate of legislative, judicial and
administrative functions of the state was fashioned with the participation of
the people. Five principles were laid down to bring the various issues involved
into sharper focus. These were-
(1) The application of Unity in Democracy, the need for such a principle,
being evident in the lack of a united effort in the literary world during
the period 1948 to 1962.
(2) To uphold national interests as the underlying principle in every facet.
(3) To eschew partiality.
(4) To take the basic position that ones’ view shall be tempered by
disciplined freedom and responsibility, liberality with reason overall.
(5) That the Association of Literati and Journalists provide guidance in
this process.
Making a distinction between publish –then – submit and submit –
then – publish processes, from 2011 June, a total of 82 journals, 96
magazines and articles of general interest belonging to five categories
were allowed to publish without preview requirements in Phase I,
similarly, from 2011 December, 32 journals, 22 magazines and
articles of general interest belonging to two categories were given
free rein to publish without preview requirements; at present, ongoing
studies are being made to remove preview requirements for
publications in the remaining three categories. The number of
publications meanwhile has grown to 204 weekly journals, 189
monthly magazines and 532 miscellaneous publications. The types
of miscellaneous publications issued during the course of this year
number 12,405. (4)

A law for print media, that abides by the provisions set forth in the
constitution is also being drafted at the same time as mentioned
follows-
(a) Using the 1931 act granting emergency powers in dealing with
publishing houses and the 1962 Law for Registration of Printing
and Publishing as guides.
(b) Using tenets enshrined in the Universal Declaration of Human
Rights as guides in establishing terms for press freedom, rights and
responsibilities for writers and journalists and culling pertinent aspects
of legislation on print media promulgated in countries such as USA,
UK, Germany, Hungary, Singapore, Malaysia, Viet Nam , the
Philippines, Thai and Cambodia.
(c) The draft legislation will be submitted to the Attorney General’s
Office for comments , then to the cabinet for approval and then to
the Pyidaungsu Hluttaw for approval and its subsequent
promulgation in keeping with established procedure.
The Printing Press and Publications Law as it has been termed
provisionally, will be made up of chapters mentioned below-
Chapter I- Definitions.
Chapter II- Rights, Duties and Ethical Codes for Writers and
Journalists.
Chapter III- Principles to be observed by publications.
Chapter IV- Committee for Press Freedom and Raising Ethical
Standards.
Chapter V- Registration of Printers, Publishers and Distributors.
Chapter VI-Handing in Newspapers, Periodicals, Journals,
Magazines, Books and Other Publications.
Chapter VII- Newspapers, Periodicals, Journals, Magazines and Other
Publications that are contrary to terms and provisions of this law.
Chapter VIII- Dissemination of publications externally or internally.
Chapter IX- Penalties.
Chapter X- General Provisions.
While this piece of draft legislation undergoes the process necessary for it to
become law, as I have mentioned above, one thing I can assure you is that
such freedom, rights and protective measures granted by the constitution and
8
democratic principles shall be observed. Thank you for your kind attention
during this presentation and I would like to add that such comments and advice
given in this workshop by scholars, distinguished guests and those who have
presented papers will be noted down by me and given due consideration.
Media are intermediate agencies that enables communication to take
place. (5)
The Media are business and yet they are also ascribed a special function
in the democratic health of a society; the media are the news media and function
as journalism, but they are also the entertainment media and provide escape
from the presssures of everyday life. (6)
Successful media strategies are increasingly dependent on the
management of the policy. But the media have been criticised for a variety of
reasons
- they are said to focus too much on conflict & personalities.
- they are involved in unnessary intrusions of privacy.
- they exacerbate the distance between the public and those who govern
them.
- they do not facilitate a great diversity of view-point.
It is important that we critique modern media methods that alienate the
public and hinder the democratic health of a society, but we must do this
within a context that locates the Media as a legitimate and central
communicative mechanism in modern societies that validates the performative
basis of public life. (7)

The following points to ponder may conclude the paper.
Myanmar' transition is processing.It should understand that progress
will be slow,but the State move carefully. It is unlikely that without some
legal framework as exists for real-world speech and action, moral suasion
will be enough to convince public to support freedom of speech and expression.
It would be nice to have a flexible set of legislation, relaxible procedures
that could be used against different regimes and different period, time to time
different public.

The Media envirionment always demand for freedom of expression.
But every citizen must aware on his rights and responsibilities.
Media were central to both the freedoms and the disciplinary structures
of the nation & national identity.
Thank You all

End Notes
(1) Myanmar law Index 2011.
(2) Ministry of Information, Laws, Regulations, Instructions and Orders; Central Supervision Committee
Up to 2010 March
(3) Union of Myanmar Constitution 2008.
(4) Ministry of information, literature Scrutiny Policy: Changes and Performative;
Instructions and Notifications
1st Phase 2011 June
2nd Phase 2011 December
(5) O Sullivan. T-et -al, 1994 Key Concepts in Communication & Cultural Studies 2 nd edition: Routledge
london. P-176)
(6) [Geoffrey Craig "The Media, Politics & Public life South Asian Edition: Allen & Unwin 2007] P-3
(7) Shirky, Clay The Political Power of Social media, the Public Sphere and Political Change
Foreign Affairs, New York: Jan / Feb 2011 Vol 90, issue 1, P-28.


ဒီခ်ဳပ္မွာ စာရင္းသြင္းႏိုင္ပါၿပီ

Monday, January 2, 2012 0 comments




-----

ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔ သ၀ဏ္လႊာ

Sunday, December 25, 2011 0 comments

ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုး (KNU) ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေစာတာမလာေဘာက ေပးပို႔တဲ့ ႏွစ္သစ္ကူး ႏႈတ္ခြန္းဆက္ သ၀ဏ္လႊာ


 






 
Copyright © 2014 Irrawaddy Publishing Group. All Rights Reserved