Showing posts with label ZuLu. Show all posts
Showing posts with label ZuLu. Show all posts

သႀကၤန္တြင္း ဝမ္းေအးေစဖို႔ သႀကၤန္ထမင္း ခ်က္စားမယ္

Saturday, April 5, 2014 0 comments

~




တူးပို႔ တူးပို႔ သံေတြတင္မကဘဲ ဒီေဂ်သံေတြ၊ ေရာသမေမႊသံေတြက မတ္လကုန္ခါနီး အခ်ိန္ကတည္းက ပ်ံ႕လြင့္ေနပါၿပီ။

 


ဒါကေတာ့ ျမန္မာ့႐ိုးရာ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ စေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ဆိုတာေျပာဖို႔ေတာင္ လိုမယ္မထင္ပါဘူး။
ဒီေတာ့ ဇူးလူးတို႔လို အစားသမားေတြအတြက္ သႀကၤန္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အစားအေသာက္ကို စဥ္းစားရပါၿပီ။ 

ကဲ ဇူးလူးတေယာက္ေတာ့ ဒီတခါ သူမ်ားအားကိုးနဲ႔ သႀကၤန္ထမင္းေလး ခ်က္စားၾကည့္ရင္ ေကာင္းမလား။
သႀကၤန္ထမင္းဆိုတာ မြန္တိုင္းရင္းသား႐ိုးရာ အစားအေသာက္ဆိုေပမယ့္ ျမန္မာေတြလည္း ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ စားေသာက္ၾကပါတယ္။
ဇူးလူးတေယာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွာ ေခတၲအေျခခ်စဥ္က ျမန္မာအဖြဲ႕အစည္းတခုရဲ႕ သႀကၤန္တြင္းစတုဒီသာ သႀကၤန္ထမင္းကို သြားစားေသာက္ခဲ့ ဖူးပါတယ္။
ခ်င္းမိုင္ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြအားလံုး ဒီသႀကၤန္ထမင္းကို လာစားၾကတာပါ။
ခ်င္းမိုင္က်ံဳးတေလွ်ာက္ နံနက္ပိုင္း သႀကၤန္ေရပက္ခံ ထြက္ၾကၿပီး ထမင္းစားခ်ိန္မွာ လာစားၾကေတာ့ ျမန္မာေတြ စုစုစည္းစည္းနဲ႔ စားေသာက္ၾက၊ ေရေလာင္းၾက၊ စၾက ေနာက္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာပါပဲ။
 ေကြ်းေမြးတဲ့သူေတြကလည္း စားပြဲေပၚမွာ အစားအေသာက္ေတြ ေလ်ာ့တာနဲ႔ လာျဖည့္ေပး၊ ေနာက္ေဖးမွာ အိုးႀကီးေတြနဲ႔၊ ေခြ်းတလံုးလံုးၾကားမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာ ေနၾကတာကို ဇူးလူးမွတ္မိေနပါေသးတယ္။

သႀကၤန္ထမင္းဆိုတာက ပူျပင္းတဲ့ ဧၿပီေႏြ ေနေအာက္မွာ ဝမ္းကိုေအးေစတဲ့ အစားအစာတမ်ိဳးလို႔ မြန္တိုင္းရင္းသားေတြက ဆိုပါတယ္။

“အခုအခ်ိန္ဆိုရင္ မြန္ျပည္နယ္မွာ သႀကၤန္ထမင္း စေရာင္းေနၿပီ၊ သႀကၤန္ထမင္းကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ အာ႐ံုဆြမ္းကပ္ၾကတယ္၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြကိုလည္း ေဝတယ္”
လို႔ ဇူးလူးတို႔႐ံုးက မြန္တိုင္းရင္းသူ ရင္စႏိုင္းက ေျပာျပတယ္။

သႀကၤန္ထမင္းနဲ႔ တြဲဖက္စားစရာကေတာ့ ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး။ သရက္သီး ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္ တခြက္ရယ္၊ င႐ုတ္သီးေျခာက္ေၾကာ္ တခြက္ရယ္ဆို ရပါၿပီ။

သႀကၤန္ထမင္း မခ်က္ခင္မွာ သရက္သီးငါး ေျခာက္ေၾကာ္ကို အရင္ ျပင္ဆင္ထားရေအာင္ပါ။ အခုလိုအခ်ိန္က သရက္သီးစိမ္းေတြ လိႈင္လိႈင္ေပါတဲ့ ကာလလည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်ိဳခ်ဥ္ေမႊး အရသာရွိတဲ့ သရက္သီး ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္အတြက္ ကုန္ၾကမ္းက သိပ္မခက္ခဲလွပါဘူး။
အသားမ်ားတဲ့ ဘယ္ငါးေျခာက္ျဖစ္ျဖစ္ သံုးလို႔ရပါတယ္။ ငါးရံ႕ေျခာက္ဆိုရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။

အရင္ဆံုး ငါးေျခာက္ကို ျပဳတ္ၿပီး အသားႏႊင္ထား၊ ၿပီးရင္ ဆံုထဲထည့္ေထာင္းရပါမယ္။ သရက္သီးစိမ္းကိုေတာ့ အခြံႏႊာၿပီး သေဘၤာျခစ္နဲ႔ ျခစ္ထားေပါ့။
 ၾကက္သြန္နီကိုေတာ့ ႏႊာၿပီး ေလးစိတ္ကြဲလွီးထားရင္ ရပါၿပီ။
ဒါေတြကိုတေယာက္တည္း မလုပ္ဘဲ အေဖာ္အေပါင္းနဲ႔လုပ္ၾကရင္ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္၊ ၿပီးေတာ့ အလုပ္လည္း ပိုသက္သာတာေပါ့။

ဆီအိုးကိုဖိုေပၚတင္ၿပီး ဆီက်က္ရင္ င႐ုတ္သီးေျခာက္ကို အရင္ေၾကာ္ၿပီး ဖယ္ထားပါ။
အဲဒီ ဆီအိုးထဲမွာပဲ နႏြင္းမႈန္႔ နည္းနည္းထည့္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဆီသတ္ၿပီး ေထာင္းထားတဲ့ ငါးေျခာက္ ထည့္ေမႊေပးရပါမယ္၊ သရက္သီး ျခစ္ထားတာကိုပါ ထည့္ၿပီးနာနာေမႊၿပီးရင္ အေပါ့ အငန္ ႀကိဳက္သလို ျမည္းထည့္ေပါ့။
ငါးေျခာက္နဲ႔ သရက္သီး ေတာ္ေတာ္ေလး လံုးလာၿပီဆိုမွ ၾကက္ သြန္နီေလးစိပ္ကြဲကို ထပ္ထည့္ရပါမယ္။
 ၾကက္သြန္နီက သရက္သီးအခ်ဥ္ဓာတ္နဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ႏူးၿပဲ မသြားဘဲဆတ္ေတာက္ ဆတ္ေတာက္ အရသာကေလး ျဖစ္ေနမွာကိုေတာ့ သိထားရပါမယ္။ အနံ႔ေမႊး လာရင္အိုးကိုခ်လို႔ရပါၿပီ။
 ဇူးလူးကိုယ္တိုင္ လုပ္တယ္ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။
ဇူးလူးရဲ႕သူငယ္ခ်င္း အခ်က္ေတာ္ မမိုးစီေၾကာ္ေပးတာပါ။ ဇူးလူးကေတာ့သရက္ သီးေလးႏႊာေပး၊ ၾကက္သြန္နီေလး ႏႊာေပး႐ံုေလာက္ပါပဲ။

ကဲ သႀကၤန္ထမင္းခ်က္ၾကစို႔။ ဒါကလည္း ဇူးလူး မြန္တိုင္းရင္းသူ မသူဇာကို အကူအညီ ေတာင္းထားတာပါ။ သႀကၤန္ထမင္းဆိုတာ ႐ိုး႐ိုးထမင္းကို ေရဆမ္းထားတာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ေရမွာဖေရာင္းနဲ႔ နံ႔သာျဖဴ နံ႔ကေလး သင္းထားၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်င္းမိုင္သႀကၤန္မွာ ဇူးလူးတို႔ စားၾကတုန္းကေတာ့ ထမင္းကို ဖေယာင္းေရ ဆမ္းထားတဲ့အျပင္ ေရခဲတံုးကေလးေတြပါ ထည့္ေပးထားေတာ့ ေအးျမေနတာပါပဲ။
တခ်ိဳ႕ကလည္း အနံ႔ပါတာကိုမႀကိဳက္ၾကလို႔ ေရ႐ိုး႐ိုး ဆမ္းစားၾကပါတယ္။

ထမင္းခ်က္တာကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေပါင္းအိုးနဲ႔မခ်က္ဘဲ ႐ိုး႐ိုးငွဲ႔ခ်က္ ခ်က္ရပါမယ္။
ထမင္းအိုးဆူရင္ သာမန္ထမင္းထက္ နည္းနည္းေပ်ာ့တဲ့အထိထားၿပီး ဝါးဆန္ခါစိပ္စိပ္ထဲ ထမင္းေကာေရပါ ေလာင္းထည့္၊ ၿပီးရင္ ေရေအးေအးနဲ႔ ေလာင္းခ်ၿပီး စစ္ထားရမွာပါ။

 


 
ဖေယာင္းနံ႔သာျဖဴနံ႔ သင္းပံုသင္းနည္းကလည္း သိပ္မခက္ခဲလွပါဘူး။ ပထမဆံုး  မီးေသြးမီးကို မီးခဲရတဲ့အထိ ေမႊးထားရပါမယ္။
ဆီမီးခြက္ကေလး တခုထဲမွာ  ပ်ားဖေယာင္းတံုးကေလးနဲ႔ အတူနံ႔သာျဖဴတံုးကို ဓားနဲ႔ျခစ္ၿပီး အစအနေလးေတြ ထည့္ထားရမယ္။
 ၿပီးရင္ အဲဒီခြက္ေလးကို ေရသန္႔ထည့္ထားတဲ့ အိုး တလံုးထဲကို ထည့္ရပါမယ္။ ေရေပၚမွာဆီမီးခြက္ေလး ေမ်ာေနရမယ္ဆိုပါေတာ့။
မီးရဲေနတဲ့ မီးေသြးခဲတခဲ ကိုယူၿပီး ေရေပၚမွာေမ်ာေနတဲ့ ဆီမီးခြက္ကေလး ထဲထည့္လိုက္ရင္ အေငြ႕ေတြထြက္လာမယ္၊ ထြက္ လာတဲ့အေငြ႕ေတြကို အေပၚကအိုးအဖံုးနဲ႔ အုပ္ၿပီးဖမ္းလိုက္ရပါမယ္။ ဒါမွ ေအာက္ကေရသန္႔ထဲမွာ ဖေယာင္းနံ႔သာျဖဴနံ႔ သင္းေနမွာျဖစ္ပါတယ္။

ကဲ ေရစစ္ထားတဲ့ ထမင္းကို ေစာက္ပန္းကန္လံုး တလံုးထဲထည့္၊ ဖေယာင္းနံ႔သာျဖဴနံ႔ သင္းထားတဲ့ ေရနည္းနည္း ေလာင္းထည့္ၿပီးရင္ သႀကၤန္ထမင္း ျဖစ္ၿပီေပါ့။
ခ်ိဳခ်ဥ္ေမႊး သရက္သီး ငါးေျခာက္ေထာင္း ေၾကာ္ေလးရယ္နဲ႔ အလြန္လိုက္ဖက္လွတဲ့ သႀကၤန္ ထမင္းကို တလုတ္ဝါးလိုက္၊ င႐ုတ္သီးေျခာက္ေၾကာ္ေလး တကိုက္ကိုက္လိုက္နဲ႔”
 ကဲ ပူျပင္းတဲ့ သႀကၤန္ေနကို အန္တုဖို႔ ဝမ္းေအးရေအာင္ မြန္တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ သႀကၤန္ထမင္းေလး ခ်က္စားၾကမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ စတုဒီသာပဲေကြ်းမလား။
စတုဒီသာ ေကြ်းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဇူးလူးကိုလက္တို႔ဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္။

ဇူးလူး



.


တပို႔တြဲလ ထမနဲပြဲ

Sunday, March 2, 2014 2 comments

~



 -
 
“ဇူးလူး ဒီေန႔ အလုပ္မသြားဘူးလား”
“ဒီေန႔ နားတယ္ ဦးပီ”

“ဒါဆို အေတာ္ပဲ ရာသီစာ ထမနဲ ထိုးစားမလို႔ လုပ္ေနတာ”
“ဟာ ထမနဲမ်ား ဦးပီရယ္ ဘယ္ပြဲေဈးသြား ဝယ္ဝယ္ ရတာကို၊ အလကား အပင္ပန္းခံလို႔”

ဇူးလူးရဲ႕  ထံုးစံအတိုင္း  အထြန္႔ေလးေတာ့ နည္းနည္းတက္ရမွဆိုေပမယ့္ ဦးပီကိုယ္တိုင္ ထိုးမယ့္ ထမနဲကို စားခ်င္ေနမိတယ္။
ဘာေၾကာင့္ဆို ပြဲေဈးတန္းေတြမွာ ထမနဲ ဝယ္စားလို႔ရတယ္ ဆိုေပမယ့္ ဖုန္တေထာင္း ေထာင္းထေနတဲ့ အလယ္မွာ ဒယ္အိုး ပက္လက္ထဲက ထမနဲကို ျမင္ရတာနဲ႔တင္ ဝယ္စားဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ခဲ့ တာအမွန္ပါ။
ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတယ္ပဲေျပာေျပာ ကိုယ္တိုင္လုပ္တဲ့ သန္႔ရွင္းမႈကိုေတာ့ ဘယ္မီပါ့မလဲေလ။

တပို႔တြဲလဆိုတာ ထမနဲရာသီျဖစ္ေၾကာင္း ဘယ္ျမန္မာကိုမွ ရွင္းျပစရာမလိုဘူးထင္ပါရဲ႕။
 ငယ္ငယ္က ၁၂ လရာသီပြဲေတာ္အေၾကာင္း စာက်က္တဲ့အခါ ဇူးလူးတို႔ “တပို႔တြဲလ ထမနဲပြဲ” ဆိုၿပီး ေအာ္က်က္ခဲ့ တာေတာင္ မွတ္မိေသးတယ္။
 

 
ေကာက္ညႇင္းဆန္နဲ႔ အုန္သီးဆန္၊ ေျမပဲ၊ ႏွမ္း ႏိုင္းခ်င္းထည့္ထိုးထားတဲ့ ထမနဲဟာ ခ်င္းနံ႔ ေလး သင္းေနေတာ့ အနံ႔ရတာနဲ႔ ဘယ္ျမန္မာျပည္သားမဆို သြားရည္ယိုရတဲ့ အစားအစာ တမ်ိဳးမဟုတ္လား။
အုန္းသီဆန္ ျဖဴျဖဴေလးေတြ၊ ေျမပဲဆန္ေတြ၊ ႏွမ္းေတြကို ဦးပီက အသင့္ျပင္ထားတယ္။
 ေကာက္ညႇင္းဆန္ ကိုေတာ့ ေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီး ဆန္ခါနဲ႔ ျပန္စစ္ထားေလရဲ႕။
အုန္းသီးဆန္ရဖို႔က အုန္းသီးရင့္ရင့္ တျခမ္းကို ဓားမအေႏွာင့္နဲ႔ ထုၿပီး အဆန္ရေအာင္ထုတ္၊ ၿပီးေတာ့ အာလူးျခစ္တဲ့ ဂ်စ္နဲ႔ ပါးပါး လႊာလႊာေလးေတြ ျခစ္ ထားရပါတယ္။
မိုးၿပဲဒယ္ႀကီးနဲ႔ ေကာက္ညႇင္းဆန္ ႏွစ္ျပည္၊ သံုးျပည္ေလာက္ကို ထမနဲထိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူေတြ အမ်ားႀကီး ဝန္းဝိုင္းရမွာပါ။
ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာလုပ္စားတဲ့ ပံုစံဆိုေတာ့ တေယာက္တည္းနဲ႔ အလုပ္ျဖစ္တယ္ ေျပာရမွာေပါ့။

ကဲ ဦးပီရဲ႕ ထမနဲ ေအာ္ပေရးရွင္း စတင္ပါၿပီ။

မီးဖိုေပၚမွာ ဒယ္အိုးခပ္ရြယ္ရြယ္ကိုတင္ၿပီး ဆီ ထည့္၊ ဆီပူလာရင္ ႏုပ္ႏုပ္လွီးထားတဲ့ ခ်င္းကို ထည့္၊ ခ်င္းနံ႔ ေမႊး လာတဲ့အခါ အုန္းသီးဆန္ေတြ ထည့္ေၾကာ္ပါတယ္။
အုန္းသီးဆန္နဲ႔ ခ်င္းအေရာင္ညိဳၿပီး ျြကပ္ရြလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဆီစစ္ၿပီး ဆယ္ထားလိုက္ပါ။
အိုးထဲမွာက်န္တဲ့ ဆီထဲကို ေဆးၿပီးစစ္ထားတဲ့ ေကာက္ညႇင္းဆန္နဲ႔ ေရေလာင္း ထည့္၊ ၿပီးရင္ ဆူပြက္ၿပီး ေရခန္းခါနီးအထိ အဖံုးခဏ အုပ္ထားလိုက္ေပါ့။
ဒီအခ်ိန္အထိကေတာ့ မီးျပင္း ျပင္းေပးရမယ္။

ေရခန္းခါနီးမွာေတာ့ ေကာက္ညႇင္းဆန္ကို ေမႊေပးရပါမယ္။
ေရလံုးဝခန္းထားၿပီး ဆီျပန္ထြက္လာတဲ့အထိ ေမႊရမွာေနာ္။ အိုးမကပ္ေအာင္လည္း အား ထည့္ေမႊေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ မိုးၿပဲဒယ္ႀကီးေတြနဲ႔ ထိုးတဲ့အခါ ေယာက်ာ္း ႀကီး ၄၊ ၅ ေယာက္အားနဲ႔ ထိုးၾက တာပါ။
အိုးေသးေသးေလးကေတာ့ တေယာက္ တည္းအားနဲ႔ ေမႊႏိုင္ပါတယ္။
ဆီျပန္ထြက္လာတဲ့ အထိ ေမႊတယ္ဆိုတာက ၾကာရွည္အထားခံ ေအာင္၊  ေကာက္ညႇင္းနပ္ေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို ဆီျပန္ထြက္လာၿပီဆိုရင္ ေျမပဲဆန္ေလွာ္နဲ႔ ႏွမ္းနဲ႔ ျဖဴးထည့္ၿပီး ဆက္ေမႊေပးပါ။
 ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ မီးျပင္း စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဆားနဲ႔ သၾကားလည္း ထည့္ရဦးမယ္။ ႏွမ္းကေတာ့ မ်ားေလေကာင္းေလပဲေပါ့။
ထမနဲ ဆိုေပမယ့္ ေရွးတုန္းက ႏွမ္းမနဲလို႔ ေရးၾကတယ္ မဟုတ္လား။


 
ခဏေလာက္ ဆက္ေမႊၿပီးခ်ိန္မွာ အုန္းသီးဆန္ နဲ႔ ခ်င္း ေရာေၾကာ္ထားတာ ျဖဴးထည့္ၿပီး ေမႊလိုက္ရင္ေတာ့ ေမႊးပ်ံ႕တဲ့ ထမနဲနံ႔ကို ရပါၿပီ။
 ဇူးလူးလည္း သြားရည္ယိုပါၿပီ။ ထမနဲနံ႔ဆိုတာက သိၾကတဲ့အတိုင္း အုန္းသီး ဆန္ေၾကာ္၊ ခ်င္း၊ ႏွမ္းနဲ႔ ေျမပဲေရာၿပီး ထြက္လာတဲ့အနံ႔ပါ။
အနံ႔က ေမႊးပ်ံ႕သလို စားရတာလည္း လွ်ာလည္ ၾကမွာပါ။ ကိုယ္တိုင္ လုပ္ထားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ မသန္႔ရွင္းမွာလည္း ပူစရာမလိုဘူးေလ။

ပြဲေဈးမွာ ေရာင္းတဲ့ ထမနဲ ကေတာ့ ေရႊညိဳေရာင္ မသမ္းဘဲ မီးခိုေရာင္သမ္းေနတာ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ေကာက္ညႇင္းဆန္ထဲမွာ ငခ်ိတ္ နည္း နည္း ေရာထားလို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရႊညိဳေရာင္သမ္းေနတဲ့ ခ်င္းနံ႔ေမႊးေမႊး ထမနဲေလးကို ေရေႏြးပူပူေလး မႈတ္ေသာက္ၿပီး စား လိုက္ရတဲ့အတြက္ ဇူးလူးရဲ႕ အားလပ္ရက္က အရသာရွိတဲ့ေန႔တေန႔ ျဖစ္သြားပါၿပီ။

 
ဇူးလူး


.


 
Copyright © 2014 Irrawaddy Publishing Group. All Rights Reserved